پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۶۰

مرغ قفس چمن چمن می‌گویم

اوصاف گل و سرو و سمن می‌گویم

حاصل که ز بد کردی چرخ از دیری

غربت‌زده‌ام وطن وطن می‌گویم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶۲ملا من چون تو منقلب حال نیم
  2. شمارهٔ ۱۶۳خواهم که به‌جز خداپرستی نکنم
  3. شمارهٔ ۱۶۴در حضرت تو به صدق تام آمده‌ام
  4. شمارهٔ ۱۶۵گشتیم درین خرابهٔ دنیا بدنام
  5. شمارهٔ ۱۶۶ای خورده خدنگ کاری از شست تو من
  6. شمارهٔ ۱۶۷ای خورده به رغبت شکر زهر تو من
  7. شمارهٔ ۱۶۸ای راحت جان تو دل آزردن من
  8. شمارهٔ ۱۶۹ای عشق مرا خراب کردی بس کن
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.