پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۴

آن روز که می‌رفت ز کف مفت دلم

هر چند که دادم نپذیرفت دلم

لا حول و لا قوة را می‌خواندیم

ما شاءالله کان می‌گفت دلم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۶هرچند نهند دوستان صد نامم
  2. شمارهٔ ۱۴۷جانا وصفت به صد طرب می‌گویم
  3. شمارهٔ ۱۴۸در بزم تو من ز بی‌نصیبان شده‌ام
  4. شمارهٔ ۱۴۹در کار تو جانا به دل و جان چسبیم
  5. شمارهٔ ۱۵۰من رخت ز کوی یار بردم رفتم
  6. شمارهٔ ۱۵۱من کی دلشاد و لب خندان دیدم
  7. شمارهٔ ۱۵۲مستوجب طعنهٔ دمادم ماییم
  8. شمارهٔ ۱۵۳سودازدهٔ زلف سیاه‌فام توایم
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.