پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۷

واقف غمگین مباش اگر چون پرگار

سرگشته شدی ز دست چرخ دوار

کین دایره می‌شود تمام آخر کار

آغاز به انجام رسد دل خوش دار

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۹دل برد به صد حیله ز زلفت پرواز
  2. شمارهٔ ۱۱۰آمد سحری از درم آن بنده‌نواز
  3. شمارهٔ ۱۱۱یارا به تو کارهاست بنشین مگریز
  4. شمارهٔ ۱۱۲تا دور شدم از قدم دلبر خویش
  5. شمارهٔ ۱۱۳تا گوش مرا داده غم او مالش
  6. شمارهٔ ۱۱۴دنیا که بلای جان بود اقبالش
  7. شمارهٔ ۱۱۵ای برده تو را ز هند تا روم طمع
  8. شمارهٔ ۱۱۶چندی به هوس شدم بهر قوم رفیق
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.