پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۷۰

شیرین پسران شور دل مسکین‌اند

از حسن گلوسوز بلای دین‌اند

از خورد و بزرگ‌شان حلاوت ریزد

چون ریزکی قند همه شیرین‌اند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۲خوبان به من آنچه می‌شنیدم کردند
  2. شمارهٔ ۷۳ای عشق مرا ز قید کردی آزاد
  3. شمارهٔ ۷۴از خویش به تنگیم خدا می‌داند
  4. شمارهٔ ۷۵تا چند به من طبع تو سرکش افتد
  5. شمارهٔ ۷۶در تاب و تبم تمام شب می‌گذرد
  6. شمارهٔ ۷۷با نیک و بد دور به سر باید برد
  7. شمارهٔ ۷۸آن را که بود اراده کز خویش رود
  8. شمارهٔ ۷۹زاهد گل‌گشت باغ می‌باید کرد
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.