پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۷۲

خوبان به من آنچه می‌شنیدم کردند

با تیغ ستم قطع امیدم کردند

بازی بازی مرا نشاندند به خون

آخر این کافران شهیدم کردند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۴از خویش به تنگیم خدا می‌داند
  2. شمارهٔ ۷۵تا چند به من طبع تو سرکش افتد
  3. شمارهٔ ۷۶در تاب و تبم تمام شب می‌گذرد
  4. شمارهٔ ۷۷با نیک و بد دور به سر باید برد
  5. شمارهٔ ۷۸آن را که بود اراده کز خویش رود
  6. شمارهٔ ۷۹زاهد گل‌گشت باغ می‌باید کرد
  7. شمارهٔ ۸۰ای داده به دل راه بدآموزی چند
  8. شمارهٔ ۸۱تا چند ز غم فسرده‌ام خواهی دید
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.