پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۸۱

تا چند ز غم فسرده‌ام خواهی دید

در دست الم فسرده‌ام خواهی دید

دل‌تنگ مباش این همه بیزار مشو

بعد از دو سه روز مرده‌ام خواهی دید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۳با ما دعوی هم‌سری نتوان کرد
  2. شمارهٔ ۸۴افسوس که آتش جوانی شد سرد
  3. شمارهٔ ۸۵جمعی که ز مردمان فراری کردند
  4. شمارهٔ ۸۶رفتم بر یار شب شکایت‌آلود
  5. شمارهٔ ۸۷زین کهنه‌قفس جمله اسیران رفتند
  6. شمارهٔ ۸۸تجرید به راه عشق کافی نشود
  7. شمارهٔ ۸۹عشق آمد و سینهٔ مرا پرخون کرد
  8. شمارهٔ ۹۰جانان منم و دل خزین و دم سرد
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.