پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۸۲

الله کریم است عطا می‌بخشد

هم پوشد عیب و هم خطا می‌بخشد

زاهد هرچند پرگناهیم ولی

ما را بر رغم تو خدا می‌بخشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۴افسوس که آتش جوانی شد سرد
  2. شمارهٔ ۸۵جمعی که ز مردمان فراری کردند
  3. شمارهٔ ۸۶رفتم بر یار شب شکایت‌آلود
  4. شمارهٔ ۸۷زین کهنه‌قفس جمله اسیران رفتند
  5. شمارهٔ ۸۸تجرید به راه عشق کافی نشود
  6. شمارهٔ ۸۹عشق آمد و سینهٔ مرا پرخون کرد
  7. شمارهٔ ۹۰جانان منم و دل خزین و دم سرد
  8. شمارهٔ ۹۱هر دل که به روزگار من می‌سوزد
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.