پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۹۷

گیریم که پیش خواجه قدر تو فزود

راسخ در بندگی تو را باید بود

بر موقف عجز خویش پا برجا باش

مگذر چو ایاز از مقام محمود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۹هجر آمد و جسم و جان غمناکم خورد
  2. شمارهٔ ۱۰۰صبرم به دل تو هیچ تأثیر نکرد
  3. شمارهٔ ۱۰۱ای آنکه گذر به کربلا خواهی کرد
  4. شمارهٔ ۱۰۲حالم ز تشنگی دگرگون گردید
  5. شمارهٔ ۱۰۳از اطراف رخت غنیم خط پیدا شد
  6. شمارهٔ ۱۰۴دیر است که دورم از حریم دلدار
  7. شمارهٔ ۱۰۵آن چشم سیه مست ببینید آخر
  8. شمارهٔ ۱۰۶هجر آمد و در عیش من انداخت فتور
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.