فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۲۱ - خراسبان دلبر خراسبان دوکان خود نو ساخته
- شمارهٔ ۱۲۲ - که فروش که فروش امرد به کاهی کرد با ما ماجرا
- شمارهٔ ۱۲۳ - فوطه باف گفتمش با فوطه باف امرد دکان خود نما
- شمارهٔ ۱۲۴ - ساربان ساربان امرد غمش دارد شتر را ناتوان
- شمارهٔ ۱۲۵ - گلخن تاب شوخ گلخن تاب امشب بود در سوز و گداز
- شمارهٔ ۱۲۶ - گلخن تاب آن نگار گلخنی را خانه گرمک یافتند
- شمارهٔ ۱۲۷ - غوزه چین با نگار غوزه چین گفتم جفایت می کشم
- شمارهٔ ۱۲۸ - کشتین گیر شوخ کشتین گیر با من مشق پیچ و تاب کرد
- شمارهٔ ۱۲۹ - سیمکش سیمکش امرد که باشد شوخ سیمین پیکری
- شمارهٔ ۱۳۰ - ملتقچی چون فتیله شوخ ملتقچی ز حرفم سرنتافت
- شمارهٔ ۱۳۱ - پوست جلاب پوست جلاب امرد من دوش با من گشت دوست
- شمارهٔ ۱۳۲ - کرنایی شوخ کرنایی دهان خود پر از زر می کند
- شمارهٔ ۱۳۳ - سورنایی شوخ سرنایی مرا امشب به جستجوی شد
- شمارهٔ ۱۳۴ - سورنایی شوخ سرنایی که می خواهد ز عشاق انجمن
- شمارهٔ ۱۳۵ - دوکتراش نگار دوکتراش من گذشت از چرخ غوغایش
- شمارهٔ ۱۳۶ - دوکتراش با نگار دوکتراش خویش سودا ساختم
- شمارهٔ ۱۳۷ - شربتگر مه شربتگر من هر زمان در قهر می گردد
- شمارهٔ ۱۳۸ - صراف پس از عمری شد آن سیمآور صراف یار من
- شمارهٔ ۱۳۹ - اسپند سوز دلبر اسپندسوزم بود با من در ستیز
- شمارهٔ ۱۴۰ - سوداگر دید حیران شوخ سوداگر من درویش را
- شمارهٔ ۱۴۱ - شمشیرگر آن بت شمشیرگر ما را به خود همدم نکرد
- شمارهٔ ۱۴۲ - شمشیرگر دلبر شمشیرگر با من شبی شد میهمان
- شمارهٔ ۱۴۳ - خارکش با نگار خارکش گفتم تو را اغیار نیست
- شمارهٔ ۱۴۴ - گدا صبحدم امرد گدایی با رخ همچون قمر
- شمارهٔ ۱۴۵ - پاده چی پاده چی امرد ندارد کار با بود و نبود
- شمارهٔ ۱۴۶ - پاده چی پاده چی امرد که از رخ دشت را پر لاله کرد
- شمارهٔ ۱۴۷ - پاده چی آن نگار پاده چی را دوش میهمان ساختم
- شمارهٔ ۱۴۸ - قصه خوان قصه خوان امرد مرا با خویش آخر یار کرد
- شمارهٔ ۱۴۹ - خشت پز خشت پز امرد که باشد خشت او پیوسته سست
- شمارهٔ ۱۵۰ - جیبه گر جیبه گر امرد نکرد از بی پلی با من سخن
- شمارهٔ ۱۵۱ - شربتگر زهر خوردم آن بت شربتگرم تحسین نکرد
- شمارهٔ ۱۵۲ - بریانگر بعد عمری شوخ بریانگر دکان خود گشاد
- شمارهٔ ۱۵۳ - شالی کار گفتمش با شوخ شالی کار ای نازک نهال
- شمارهٔ ۱۵۴ - نی نواز نی نواز امرد که نالانم ز دستش چون جرس
- شمارهٔ ۱۵۵ - نی نواز نی نواز امرد مرا دیروز با خود یار کرد
- شمارهٔ ۱۵۶ - نی نواز نی نواز امرد که باشد آه و افغان مشربش
- شمارهٔ ۱۵۷ - نی نواز نی نواز امرد بود در نی نوازی اوستاد
- شمارهٔ ۱۵۸ - تخمباز دی به شوخ تخمبازی قصد یاری ساختم
- شمارهٔ ۱۵۹ - کشتی بان گفتمش با شوخ کشتی بان مراد من برآر
- شمارهٔ ۱۶۰ - نداف دلبر نداف آمد خانه ام را دید و رفت
- شمارهٔ ۱۶۱ - نداف دلبر نداف را امشب به سامان ساختم
- شمارهٔ ۱۶۲ - کبوتر باز با کبوتر باز شوخی صرف کردم دانه را
- شمارهٔ ۱۶۳ - دیگ ریز دی نگار دیگ ریزم باده نوشیدن گرفت
- شمارهٔ ۱۶۴ - ماهی گیر شوخ ماهیگیر امشب در کنار آب رفت
- شمارهٔ ۱۶۵ - خراسبان دلبر خراسبان گفتا که وقتم هست تنگ
- شمارهٔ ۱۶۶ - معمار شوخ معمارم به عالم طرح نو انداخته
- شمارهٔ ۱۶۷ - کشتین گیر شوخ کشتین گیر با من مشق کشتین یاد داد
- شمارهٔ ۱۶۸ - بندباف پنجه آن بندباف امرد به بازو تافتم
- شمارهٔ ۱۶۹ - آسیابان با نگار آسیابان گفتم ای عمر ابد
- شمارهٔ ۱۷۰ - مسحی دوز شوخ مسحی ز خود را دوش گفتم مدعا
- شمارهٔ ۱۷۱ - بلبل باز شوخ بلبل باز من با من رام شد در یک نفس
- شمارهٔ ۱۷۲ - اشتکباز شوخ اشتکباز من کارش بود دستک‌زنی
- شمارهٔ ۱۷۳ - قلندر دی قلندر امردی گفت آشنای من تویی
- شمارهٔ ۱۷۴ - شاعر شوخ شاعر مصرع برجسته‌ای باشد به عصر
- شمارهٔ ۱۷۵ - گوگردی دوش گوگردی پسر گوگرد خود از سر گرفت
- شمارهٔ ۱۷۶ - دهقان دوش رفتم خرمن آن شوخ دهقان روفتم
- شمارهٔ ۱۷۷ - ماشکار ماشکار امرد بود چون سرو سبز و خوش ادا
- شمارهٔ ۱۷۸ - جواری کار با جواری کار شوخی گفتمش حرفی بد زد
- شمارهٔ ۱۷۹ - جوفروش جوفروش امرد که باشد دلبر عالیجناب
- شمارهٔ ۱۸۰ - ارزن کار شوخ ارزن کار هر دم قد خود ته می کند
متن اشعار به نقل از گنجور.