شمارهٔ ۱۷۱ - بلبل باز

ادامه‌ی شهر آشوب

1. شمارهٔ ۱۷۳ - قلندردی قلندر امردی گفت آشنای من تویی
2. شمارهٔ ۱۷۴ - شاعرشوخ شاعر مصرع برجسته‌ای باشد به عصر
3. شمارهٔ ۱۷۵ - گوگردیدوش گوگردی پسر گوگرد خود از سر گرفت
4. شمارهٔ ۱۷۶ - دهقاندوش رفتم خرمن آن شوخ دهقان روفتم
5. شمارهٔ ۱۷۷ - ماشکارماشکار امرد بود چون سرو سبز و خوش ادا
6. شمارهٔ ۱۷۸ - جواری کاربا جواری کار شوخی گفتمش حرفی بد زد
7. شمارهٔ ۱۷۹ - جوفروشجوفروش امرد که باشد دلبر عالیجناب
8. شمارهٔ ۱۸۰ - ارزن کارشوخ ارزن کار هر دم قد خود ته می کند