شمارهٔ ۱۷۰ - مسحی دوز

ادامه‌ی شهر آشوب

1. شمارهٔ ۱۷۲ - اشتکبازشوخ اشتکباز من کارش بود دستک‌زنی
2. شمارهٔ ۱۷۳ - قلندردی قلندر امردی گفت آشنای من تویی
3. شمارهٔ ۱۷۴ - شاعرشوخ شاعر مصرع برجسته‌ای باشد به عصر
4. شمارهٔ ۱۷۵ - گوگردیدوش گوگردی پسر گوگرد خود از سر گرفت
5. شمارهٔ ۱۷۶ - دهقاندوش رفتم خرمن آن شوخ دهقان روفتم
6. شمارهٔ ۱۷۷ - ماشکارماشکار امرد بود چون سرو سبز و خوش ادا
7. شمارهٔ ۱۷۸ - جواری کاربا جواری کار شوخی گفتمش حرفی بد زد
8. شمارهٔ ۱۷۹ - جوفروشجوفروش امرد که باشد دلبر عالیجناب