سیدای نسفی
شمارهٔ ۱۳۰ - ملتقچی
چون فتیله شوخ ملتقچی ز حرفم سرنتافت
تا نیامد خانه من بوی دارو را نیافت
سیدای نسفی
ادامه‌ی شهر آشوب
- شمارهٔ ۱۳۲ - کرناییشوخ کرنایی دهان خود پر از زر می کند
- شمارهٔ ۱۳۳ - سورناییشوخ سرنایی مرا امشب به جستجوی شد
- شمارهٔ ۱۳۴ - سورناییشوخ سرنایی که می خواهد ز عشاق انجمن
- شمارهٔ ۱۳۵ - دوکتراشنگار دوکتراش من گذشت از چرخ غوغایش
- شمارهٔ ۱۳۶ - دوکتراشبا نگار دوکتراش خویش سودا ساختم
- شمارهٔ ۱۳۷ - شربتگرمه شربتگر من هر زمان در قهر می گردد
- شمارهٔ ۱۳۸ - صرافپس از عمری شد آن سیمآور صراف یار من
- شمارهٔ ۱۳۹ - اسپند سوزدلبر اسپندسوزم بود با من در ستیز
درباره‌ی سیدای نسفی
میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.