پرش به محتوای اصلی
سیدای نسفی سیدای نسفی

شهر آشوب

شمارهٔ ۱۳۶ - دوکتراش

با نگار دوکتراش خویش سودا ساختم

رفتم و دوک برزه را در چرمکش جا ساختم

ادامه‌ی شهر آشوب

  1. شمارهٔ ۱۳۸ - صرافپس از عمری شد آن سیمآور صراف یار من
  2. شمارهٔ ۱۳۹ - اسپند سوزدلبر اسپندسوزم بود با من در ستیز
  3. شمارهٔ ۱۴۰ - سوداگردید حیران شوخ سوداگر من درویش را
  4. شمارهٔ ۱۴۱ - شمشیرگرآن بت شمشیرگر ما را به خود همدم نکرد
  5. شمارهٔ ۱۴۲ - شمشیرگردلبر شمشیرگر با من شبی شد میهمان
  6. شمارهٔ ۱۴۳ - خارکشبا نگار خارکش گفتم تو را اغیار نیست
  7. شمارهٔ ۱۴۴ - گداصبحدم امرد گدایی با رخ همچون قمر
  8. شمارهٔ ۱۴۵ - پاده چیپاده چی امرد ندارد کار با بود و نبود
همه‌ی شهر آشوب ←

سیدای نسفی درباره‌ی سیدای نسفی

میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.