فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۱۸۰۱ آن شاخ خشک است و سیه‌هان ای صبا بر وی مزن
- غزل شمارهٔ ۱۸۰۲ چندان بگردم گرد دل کز گردش بسیار من
- غزل شمارهٔ ۱۸۰۳ بخت نگار و چشم من هر دو نخسبد در زمن
- غزل شمارهٔ ۱۸۰۴ با آن سبک روحی گل وان لطف شه برگ سمن
- غزل شمارهٔ ۱۸۰۵ پوشیده چون جان می‌روی، اندر میان جانِ من
- غزل شمارهٔ ۱۸۰۶ آن سو مرو این سو بیا ای گلبن خندان من
- غزل شمارهٔ ۱۸۰۷ ای بس که از آواز دش وامانده‌ام زین راه من
- غزل شمارهٔ ۱۸۰۸ با آنک از پیوستگی من عشق گشتم عشق من
- غزل شمارهٔ ۱۸۰۹ بر گرد گل می گشت دی نقش خیال یار من
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۰ من دزد دیدم کو برد مال و متاع مردمان
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۱ خوش می گریزی هر طرف از حلقه ما نی مکن
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۲ ای نور افلاک و زمین چشم و چراغ غیب بین
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۳ کو خر من کو خر من پار بمرد آن خر من
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۴ عشق تو آورد قدح پر ز بلای دل من
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۵ من خوشم از گفت خسان وز لب و لنج ترشان
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۶ آینه‌ای بزدایم از جهت منظر من
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۷ قصد جفاها نکنی ور بکنی با دل من
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۸ قصد جفاها نکنی ور بکنی با دل من
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۹ کافرم ار در دو جهان عشق بود خوشتر از این
- غزل شمارهٔ ۱۸۲۰ هی چه گریزی چندین یک نفس این جا بنشین
- غزل شمارهٔ ۱۸۲۱ آب حیات عشق را در رگ ما روانه کن
- غزل شمارهٔ ۱۸۲۲ ای شده از جفای تو جانبِ چرخ دود من
- غزل شمارهٔ ۱۸۲۳ سیر نمی‌شوم ز تو نیست جز این گناه من
- غزل شمارهٔ ۱۸۲۴ سیر نمی‌شوم ز تو ای مه جان فزای من
- غزل شمارهٔ ۱۸۲۵ من طربم طرب منم زهره زند نوای من
- غزل شمارهٔ ۱۸۲۶ هر کِی ز حور پرسدت، رخ بنما که «همچنین»
- غزل شمارهٔ ۱۸۲۷ دوش چه خورده‌ای دلا؟ راست بگو نهان مکن
- غزل شمارهٔ ۱۸۲۸ باز نگار می کشد چون شتران مهار من
- غزل شمارهٔ ۱۸۲۹ گفتم دوش عشق را ای تو قرین و یار من
- غزل شمارهٔ ۱۸۳۰ تا تو حریف من شدی ای مه دلستان من
- غزل شمارهٔ ۱۸۳۱ رازِ تو فاش می‌کنم صبر نماند بیش از این
- غزل شمارهٔ ۱۸۳۲ مانده شده‌ست گوش من از پی انتظار آن
- غزل شمارهٔ ۱۸۳۳ آمده‌ام به عذر تو ای طرب و قرار جان
- غزل شمارهٔ ۱۸۳۴ عید نمای عید را ای تو هلال عید من
- غزل شمارهٔ ۱۸۳۵ گرم درآ و دم مده ساقی بردبار من
- غزل شمارهٔ ۱۸۳۶ باز بهار می کشد زندگی از بهار من
- غزل شمارهٔ ۱۸۳۷ یا رب من بدانمی‌چیست مراد یار من
- غزل شمارهٔ ۱۸۳۸ چند گریزی ای قمر هر طرفی ز کوی من
- غزل شمارهٔ ۱۸۳۹ واقعه‌ای بدیده‌ام لایق لطف و آفرین
- غزل شمارهٔ ۱۸۴۰ مطرب خوش نوای من عشق نواز همچنین
- غزل شمارهٔ ۱۸۴۱ تا چه خیال بسته‌ای ای بت بدگمان من
- غزل شمارهٔ ۱۸۴۲ چهره شرمگین تو بستد شرمگان من
- غزل شمارهٔ ۱۸۴۳ دوش چه خورده‌ای دلا راست بگو نهان مکن
- غزل شمارهٔ ۱۸۴۴ مرا در دل همی‌آید که من دل را کنم قربان
- غزل شمارهٔ ۱۸۴۵ عدو توبه و صبرم مرا امروز ناگاهان
- غزل شمارهٔ ۱۸۴۶ حرام است ای مسلمانان از این خانه برون رفتن
- غزل شمارهٔ ۱۸۴۷ خرامان می‌روی در دل، چراغ‌افروز جان و تن
- غزل شمارهٔ ۱۸۴۸ چه باشد پیشه عاشق به جز دیوانگی کردن
- غزل شمارهٔ ۱۸۴۹ چرا کوشد مسلمان در مسلمان را فریبیدن
- غزل شمارهٔ ۱۸۵۰ چراغ عالم افروزم نمی‌تابد چنین روشن
- غزل شمارهٔ ۱۸۵۱ نشانی‌هاست در چشمش نشانش کن نشانش کن
- غزل شمارهٔ ۱۸۵۲ چو آمد روی مه رویم کی باشم من که باشم من
- غزل شمارهٔ ۱۸۵۳ چو افتم من ز عشق دل به پای دلربای من
- غزل شمارهٔ ۱۸۵۴ چه دانی تو خراباتی که هست از شش جهت بیرون
- غزل شمارهٔ ۱۸۵۵ چه دانستم که این سودا مرا زین سان کند مجنون
- غزل شمارهٔ ۱۸۵۶ مرا هر دم همی‌گویی که برگو قطعه شیرین
- غزل شمارهٔ ۱۸۵۷ توقع دارم از لطف تو ای صدر نکوآیین
- غزل شمارهٔ ۱۸۵۸ چو افتم من ز عشق دل به پای دلربای من
- غزل شمارهٔ ۱۸۵۹ منم آن حلقه در گوش و نشسته گوش شمس الدین
- غزل شمارهٔ ۱۸۶۰ الا ای باد شبگیرم بیار اخبار شمس الدین
متن اشعار به نقل از گنجور.