فهرست اشعار
- رباعی شمارۀ ۱۲۱ هر جوی که از چهره به ناخن کندم
- رباعی شمارهٔ ۱۲۲ من عهد تو سخت سست می‌دانستم
- رباعی شمارۀ ۱۲۳ لعل تو مزیدن آرزو می‌کُنَدَم
- رباعی شمارۀ ۱۲۴ رفت آن که سری پر از خمارش دارم
- رباعی شمارۀ ۱۲۵ هر ناله که بر سر شتر می‌کردم
- رباعی شمارۀ ۱۲۶ ای فاخته مهر چون به تو درنگرم
- رباعی شمارۀ ۱۲۷ دل کو که به نامه شرح غم آغازم
- رباعی شمارۀ ۱۲۸ قصاب منی و در غمت می‌جوشم
- رباعی شمارۀ ۱۲۹ در کوی خرابات یکی درویشم
- رباعی شمارۀ ۱۳۰ چون مرغ ضعیف بی پر و بی بالم
- رباعی شمارۀ ۱۳۱ با ابر همیشه در عتابش بینم
- رباعی شمارۀ ۱۳۲ هر شب ز غمت تازه عذابی بینم
- رباعی شمارۀ ۱۳۳ تا ظن نبری کز پی جان می‌گریم
- رباعی شمارۀ ۱۳۴ نه مرد سجاده‌ایم و نه مرد گلیم
- رباعی شمارۀ ۱۳۵ ما بندگی آن رخ زیبات کنیم
- رباعی شمارۀ ۱۳۶ زرد است ز عشق خاکبیزی رویم
- رباعی شمارۀ ۱۳۷ زلفین تو سی زنگی و هر سی مستان
- رباعی شمارۀ ۱۳۸ چشم و دهن آن صنم لاله رخان
- رباعی شمارۀ ۱۳۹ از ضعف تن آنچنان توانم رفتن
- رباعی شمارۀ ۱۴۰ قلّاش و قلندری و عاشق بودن
- رباعی شمارۀ ۱۴۱ دی خوش پسری بدیدم اندر زوزن
- رباعی شمارۀ ۱۴۲ بر هر دو طرف مزن تو بر، یک سوزن
- رباعی شمارۀ ۱۴۳ دوش از غم هجرت ای بت عهدشکن
- رباعی شمارۀ ۱۴۵ ای یاد تو تسبیح زبان و لب من
- رباعی شمارۀ ۱۴۴ کو آن همه زینهار و عهدت با من
- رباعی شمارۀ ۱۴۶ از مهر خود و کین تو در تابم من
- رباعی شمارۀ ۱۴۷ در دام غم تو بسته‌ای هست چو من؟
- رباعی شمارۀ ۱۴۹ ای بی‌خبر از غایت دلداری من
- رباعی شمارۀ ۱۴۸ گر خون تو ای بوده پسندیدهٔ من
- رباعی شمارۀ ۱۵۰ افتاده ز محنت من آوازه برون
- رباعی شمارۀ ۱۵۱ ما را سر ناز دلبران نیست کنون
- رباعی شمارۀ ۱۵۲ ای زلف تو حلقه حلقه و چین بر چین
- رباعی شمارۀ ۱۵۳ عشق است که شیر نر زبون آید از او
- رباعی شمارۀ ۱۵۴ آب ارچه نمی‌رود به جویم با تو
- رباعی شمارۀ ۱۵۵ ابریست که خون دیده بارد غم تو
- رباعی شمارۀ ۱۵۶ ابریست که قطره نم فشاند غم تو
- رباعی شمارۀ ۱۵۷ دل در ازل آمد آشیان غم تو
- رباعی شمارۀ ۱۵۸ مؤذن پسری تازه‌تر از لالهٔ مرو
- رباعی شمارۀ ۱۵۹ چون نیست پدید در غمم بیرون شو
- رباعی شمارۀ ۱۶۰ ای روی تو از تازه گل بربر به
- رباعی شمارۀ ۱۶۱ معشوقه لطیف و چست و بازاری به
- رباعی شمارۀ ۱۶۲ ای دست تو دست من به دستان بسته
- رباعی شمارۀ ۱۶۳ اندر دل من ای بت عیار بچه
- رباعی شمارۀ ۱۶۴ ای روی تو ماه را شکست آورده
- رباعی شمارۀ ۱۶۵ می خورد به پاییز درخت از ژاله
- رباعی شمارۀ ۱۶۶ ای شمع رخت را دل من پروانه
- رباعی شمارۀ ۱۶۷ دلدار به من گفت که می بر کف نه
- رباعی شمارۀ ۱۶۸ تو مونس غم شبان تاریک نه‌ای
- رباعی شمارۀ ۱۶۹ زلف و رخ خود به هم برابر کردی
- رباعی شمارۀ ۱۷۰ ای رشته چو قصد لعل کانی کردی
- رباعی شمارۀ ۱۷۱ خندان به دو رخ گل بدیع آوردی
- رباعی شمارۀ ۱۷۲ هر گه که تو نعل اسب یکران بندی
- رباعی شمارۀ ۱۷۳ مر موی تو را چه بود بی آزاری
- رباعی شمارۀ ۱۷۴ چون اسب به میدان طرب می‌تازی
- رباعی شمارۀ ۱۷۵ مضراب ز زلف و نی ز قامت سازی
- رباعی شمارۀ ۱۷۶ گر زانکه چو خاکِ ره، ستم‌کش باشی
- رباعی شمارۀ ۱۷۷ در سنگ اگر شوی چو نار ای ساقی
- رباعی شمارۀ ۱۷۸ گر من به مَثَل هزار جان داشتمی
- رباعی شمارۀ ۱۷۹ از دیده اگر نه خون روان داشتمی
- رباعی شمارۀ ۱۸۰ ای تُنگ شکر چون دهن تنگت نی
متن اشعار به نقل از گنجور.