پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۱۳۳

تا ظن نبری کز پی جان می‌گریم

زین سان که پیدا و نهان می‌گریم

از آب لطیف‌تر نمودی خود را

در چشم من آمدی از آن می‌گریم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۱۳۵ما بندگی آن رخ زیبات کنیم
  2. رباعی شمارۀ ۱۳۶زرد است ز عشق خاکبیزی رویم
  3. رباعی شمارۀ ۱۳۷زلفین تو سی زنگی و هر سی مستان
  4. رباعی شمارۀ ۱۳۸چشم و دهن آن صنم لاله رخان
  5. رباعی شمارۀ ۱۳۹از ضعف تن آنچنان توانم رفتن
  6. رباعی شمارۀ ۱۴۰قلّاش و قلندری و عاشق بودن
  7. رباعی شمارۀ ۱۴۱دی خوش پسری بدیدم اندر زوزن
  8. رباعی شمارۀ ۱۴۲بر هر دو طرف مزن تو بر، یک سوزن
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.