پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۱۶۲

ای دست تو دست من به دستان بسته

با زلف تو عهد بت‌پرستان بسته

وای نرگس مست تو به هنگام صبوح

هشیاران را به جای مستان بسته

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۱۶۴ای روی تو ماه را شکست آورده
  2. رباعی شمارۀ ۱۶۵می خورد به پاییز درخت از ژاله
  3. رباعی شمارۀ ۱۶۶ای شمع رخت را دل من پروانه
  4. رباعی شمارۀ ۱۶۷دلدار به من گفت که می بر کف نه
  5. رباعی شمارۀ ۱۶۸تو مونس غم شبان تاریک نه‌ای
  6. رباعی شمارۀ ۱۶۹زلف و رخ خود به هم برابر کردی
  7. رباعی شمارۀ ۱۷۰ای رشته چو قصد لعل کانی کردی
  8. رباعی شمارۀ ۱۷۱خندان به دو رخ گل بدیع آوردی
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.