پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۱۶۹

زلف و رخ خود به هم برابر کردی

امروز خرابات منور کردی

شاد آمدی ای خسرو خوبان جهان

ای آنکه شرف بر خور خاور کردی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۱۷۱خندان به دو رخ گل بدیع آوردی
  2. رباعی شمارۀ ۱۷۲هر گه که تو نعل اسب یکران بندی
  3. رباعی شمارۀ ۱۷۳مر موی تو را چه بود بی آزاری
  4. رباعی شمارۀ ۱۷۴چون اسب به میدان طرب می‌تازی
  5. رباعی شمارۀ ۱۷۵مضراب ز زلف و نی ز قامت سازی
  6. رباعی شمارۀ ۱۷۶گر زانکه چو خاکِ ره، ستم‌کش باشی
  7. رباعی شمارۀ ۱۷۷در سنگ اگر شوی چو نار ای ساقی
  8. رباعی شمارۀ ۱۷۸گر من به مَثَل هزار جان داشتمی
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.