پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۱۷۵

مضراب ز زلف و نی ز قامت سازی

در شهر تو را رسد کبوتربازی

دل‌ها چو کبوترند در سینه تپان

تا تو نیِ وصل در کدام اندازی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۱۷۷در سنگ اگر شوی چو نار ای ساقی
  2. رباعی شمارۀ ۱۷۸گر من به مَثَل هزار جان داشتمی
  3. رباعی شمارۀ ۱۷۹از دیده اگر نه خون روان داشتمی
  4. رباعی شمارۀ ۱۸۰ای تُنگ شکر چون دهن تنگت نی
  5. رباعی شمارۀ ۱۸۱بس خون که بدان دو چشم خونخواره کنی
  6. رباعی شمارۀ ۱۸۲در وقت بهار جز لب جوی مجوی
  7. رباعی شمارۀ ۱۸۳جسمی دارم دلی خراب اندر وی
  8. رباعی شمارۀ ۱۸۴تا کی به هوای دل چنین خوار شوی
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.