پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۱۸۲

در وقت بهار جز لب جوی مجوی

جز وصف رخ یار سمن‌روی مگوی

جز بادهٔ گلرنگ به شبگیر مگیر

جز زلف بتان عنبرین بوی مبوی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۱۸۴تا کی به هوای دل چنین خوار شوی
  2. رباعی شمارۀ ۱۸۵در دل نگذارمت که افگار شوی
  3. رباعی شمارۀ ۱۸۶چون بند ز نامهٔ تو بگشاد رهی
  4. رباعی شمارۀ ۱۸۷شفتالوی آبدارت ای سرو سهی
  5. رباعی شمارۀ ۱۸۸هر گه که به زلف، عنبرِ تر سایی
  6. رباعی شمارۀ ۱۸۹ای بت به سرِ مسیح اگر ترسایی
  7. رباعی شمارۀ ۱۹۰هان تا به خرابات حجازی نائی
  8. رباعی شمارۀ ۱۹۱با روی چو نوبهار و با خوی دئی
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.