رباعی شمارۀ ۱۶۷

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارۀ ۱۶۹زلف و رخ خود به هم برابر کردی
2. رباعی شمارۀ ۱۷۰ای رشته چو قصد لعل کانی کردی
3. رباعی شمارۀ ۱۷۱خندان به دو رخ گل بدیع آوردی
4. رباعی شمارۀ ۱۷۲هر گه که تو نعل اسب یکران بندی
5. رباعی شمارۀ ۱۷۳مر موی تو را چه بود بی آزاری
6. رباعی شمارۀ ۱۷۴چون اسب به میدان طرب می‌تازی
7. رباعی شمارۀ ۱۷۵مضراب ز زلف و نی ز قامت سازی
8. رباعی شمارۀ ۱۷۶گر زانکه چو خاکِ ره، ستم‌کش باشی