پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۱۲۸

قصاب منی و در غمت می‌جوشم

تا کارد به استخوان رسد می‌کوشم

رسمی‌ست تو را که چون کشی بفروشی

از بهر خدا اگر کشی مفروشم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۱۳۰چون مرغ ضعیف بی پر و بی بالم
  2. رباعی شمارۀ ۱۳۱با ابر همیشه در عتابش بینم
  3. رباعی شمارۀ ۱۳۲هر شب ز غمت تازه عذابی بینم
  4. رباعی شمارۀ ۱۳۳تا ظن نبری کز پی جان می‌گریم
  5. رباعی شمارۀ ۱۳۴نه مرد سجاده‌ایم و نه مرد گلیم
  6. رباعی شمارۀ ۱۳۵ما بندگی آن رخ زیبات کنیم
  7. رباعی شمارۀ ۱۳۶زرد است ز عشق خاکبیزی رویم
  8. رباعی شمارۀ ۱۳۷زلفین تو سی زنگی و هر سی مستان
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.