فهرست اشعار
- رباعی شمارهٔ ۶۱ مردان رهت که سرّ معنی دانند
- رباعی شمارهٔ ۶۲ مردان رهت واقف اسرار تواند
- رباعی شمارهٔ ۶۳ آنان که ز معبود خبر یافته اند
- رباعی شمارهٔ ۶۴ در مصطبهٔ عمر ز بدنامی چند؟
- رباعی شمارهٔ ۶۵ تا حا و دو میم و دال نامت کردند
- رباعی شمارهٔ ۶۶ آن ها که زمین زیز قدم ها فرسودند
- رباعی شمارهٔ ۶۷ ناکرده دمی آن چه تو را فرمودند
- رباعی شمارهٔ ۶۸ آنان که مقیم حضرت جانان اند
- رباعی شمارهٔ ۶۹ برخیز که عاشقان به شب راز کنند
- رباعی شمارهٔ ۷۰ هفتاد و دو فرقه در رهت می‌پویند
- رباعی شمارهٔ ۷۱ از هستی خود چو بی خبر خواهم بود
- رباعی شمارهٔ ۷۲ ای ذات تو در دو کون مقصود وجود
- رباعی شمارهٔ ۷۳ عشق از ازل است و تا ابد خواهد بود
- رباعی شمارهٔ ۷۴ تا روی زمین و آسمان خواهد بود
- رباعی شمارهٔ ۷۵ گر ملک تو مصر و شام و چین خواهد بود
- رباعی شمارهٔ ۷۶ سرگشتهٔ تو عقل بسی خواهد بود
- رباعی شمارهٔ ۷۷ کوتاه کنم قصه که بس مشکل بود
- رباعی شمارهٔ ۷۸ ای خواجه اگر کار به کامت نبود
- رباعی شمارهٔ ۷۹ درویش کسی بود که نامش نبود
- رباعی شمارهٔ ۸۰ هر دیده که او عطای حق دیده بود
- رباعی شمارهٔ ۸۱ ای ذات منزهت مبرا ز وجود
- رباعی شمارهٔ ۸۲ ای ذات تو سر دفتر اسرار وجود
- رباعی شمارهٔ ۸۳ هر گه که دلم با غمت انباز شود
- رباعی شمارهٔ ۸۴ تا دل ز علایق جهان حُرّ نشود
- رباعی شمارهٔ ۸۵ از رفته قلم هیچ دگرگون نشود
- رباعی شمارهٔ ۸۶ رو دیده بدوز تا دلت دیده شود
- رباعی شمارهٔ ۸۷ می‌زن نفسی، کاین دم از او می‌زاید
- رباعی شمارهٔ ۸۸ سیر آمده ای ز خویشتن می باید
- رباعی شمارهٔ ۸۹ رو خانه برو، که شاه ناگاه آید
- رباعی شمارهٔ ۹۰ ای از همه آزرده، بی آزار گذر
- رباعی شمارهٔ ۹۱ یا رب ز کرم بر من دل ریش نگر
- رباعی شمارهٔ ۹۲ ای از تو فتاده عالمی در شر و شور
- رباعی شمارهٔ ۹۳ زنهار در آن کوش که در زیر سپهر
- رباعی شمارهٔ ۹۴ عمر از پی افزون زر کاسته گیر
- رباعی شمارهٔ ۹۵ دانی که چرا زنند این طبلک باز؟
- رباعی شمارهٔ ۹۶ در هستی کون خویش، مردم ز آغاز
- رباعی شمارهٔ ۹۷ تاریک شد از هجر دل افروزم، روز
- رباعی شمارهٔ ۹۸ ای خواجه تو خود چه دیده‌ای؟ باش هنوز
- رباعی شمارهٔ ۹۹ تا کی باشی ز عافیت در پرهیز
- رباعی شمارهٔ ۱۰۰ بیرون ز چهار عنصر و پنج حواس
- رباعی شمارهٔ ۱۰۱ تا چند روی از پی تقلید و قیاس
- رباعی شمارهٔ ۱۰۲ در خرقه چه پیچی، ار نه ای شاه شناس
- رباعی شمارهٔ ۱۰۳ ز افسانه گری ای دل دانش نشناس
- رباعی شمارهٔ ۱۰۴ هان ای دل بد زهره ز شمشیر مترس
- رباعی شمارهٔ ۱۰۵ بالا مطلب ز هیچ کس بیش مباش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۶ واپس منگر دمی و در پیش مباش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۷ ای دل چو طربناک نه‌ای، شادان باش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۸ کو دل که بداند نفسی اسرارش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۹ غم چند خوری ز کار نا آمده پیش
- رباعی شمارهٔ ۱۱۰ زین تابش آفتاب و تاریکی میغ
- رباعی شمارهٔ ۱۱۱ جان می بردم به سوی آن عالم پاک
- رباعی شمارهٔ ۱۱۲ گر فضل کنی ندارم از عالم باک
- رباعی شمارهٔ ۱۱۳ روزی که برند این تن پر آز را به خاک
- رباعی شمارهٔ ۱۱۴ ای از تو همیشه کار پندار به برگ
- رباعی شمارهٔ ۱۱۵ ای عمر عزیز داده بر باد از جهل
- رباعی شمارهٔ ۱۱۶ درّی که من از میان جان یافته‌ام
- رباعی شمارهٔ ۱۱۷ معشوقه عیان بود، نمی دانستم
- رباعی شمارهٔ ۱۱۸ از نه پدر و چهار مادر زادم
- رباعی شمارهٔ ۱۱۹ من مهر تو در میان جان ننهادم
- رباعی شمارهٔ ۱۲۰ در جستن جام جم جهان پیمودم
متن اشعار به نقل از گنجور.