پرش به محتوای اصلی
باباافضل کاشانی باباافضل کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۸۹

رو خانه برو، که شاه ناگاه آید

ناگاه به نزد مرد آگاه آید

خرگاه وجود را از خود خالی کن

چون پاک شود، شاه به خرگاه آید

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۹۱یا رب ز کرم بر من دل ریش نگر
  2. رباعی شمارهٔ ۹۲ای از تو فتاده عالمی در شر و شور
  3. رباعی شمارهٔ ۹۳زنهار در آن کوش که در زیر سپهر
  4. رباعی شمارهٔ ۹۴عمر از پی افزون زر کاسته گیر
  5. رباعی شمارهٔ ۹۵دانی که چرا زنند این طبلک باز؟
  6. رباعی شمارهٔ ۹۶در هستی کون خویش، مردم ز آغاز
  7. رباعی شمارهٔ ۹۷تاریک شد از هجر دل افروزم، روز
  8. رباعی شمارهٔ ۹۸ای خواجه تو خود چه دیده‌ای؟ باش هنوز
همه‌ی رباعیات ←

باباافضل کاشانی درباره‌ی باباافضل کاشانی

افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.