باباافضل کاشانی
رباعی شمارهٔ ۹۷
تاریک شد از هجر دل افروزم، روز
شب نیز شد از آه جهان سوزم، روز
شد روشنی از روز و سیاهی ز شبم
اکنون نه شبم شب است، نه روزم روز
باباافضل کاشانی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۹۹تا کی باشی ز عافیت در پرهیز
- رباعی شمارهٔ ۱۰۰بیرون ز چهار عنصر و پنج حواس
- رباعی شمارهٔ ۱۰۱تا چند روی از پی تقلید و قیاس
- رباعی شمارهٔ ۱۰۲در خرقه چه پیچی، ار نه ای شاه شناس
- رباعی شمارهٔ ۱۰۳ز افسانه گری ای دل دانش نشناس
- رباعی شمارهٔ ۱۰۴هان ای دل بد زهره ز شمشیر مترس
- رباعی شمارهٔ ۱۰۵بالا مطلب ز هیچ کس بیش مباش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۶واپس منگر دمی و در پیش مباش
درباره‌ی باباافضل کاشانی
افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.