باباافضل کاشانی
رباعی شمارهٔ ۱۰۳
ز افسانه گری ای دل دانش نشناس
پیوسته قرین شک، ندیم وسواس
تا تو تهی از عقل و پر از پنداری
فربه نه‌ای، از فریب داری آماس
باباافضل کاشانی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۰۵بالا مطلب ز هیچ کس بیش مباش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۶واپس منگر دمی و در پیش مباش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۷ای دل چو طربناک نه‌ای، شادان باش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۸کو دل که بداند نفسی اسرارش
- رباعی شمارهٔ ۱۰۹غم چند خوری ز کار نا آمده پیش
- رباعی شمارهٔ ۱۱۰زین تابش آفتاب و تاریکی میغ
- رباعی شمارهٔ ۱۱۱جان می بردم به سوی آن عالم پاک
- رباعی شمارهٔ ۱۱۲گر فضل کنی ندارم از عالم باک
درباره‌ی باباافضل کاشانی
افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.