پرش به محتوای اصلی
باباافضل کاشانی باباافضل کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۹۹

تا کی باشی ز عافیت در پرهیز

با خلق به آشتی و با خود به ستیز؟

ای خفتهٔ بی خبر اگر مرده نه‌ای

روز آمد و رفت، تا به کی خُسبی؟ خیز!

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۰۱تا چند روی از پی تقلید و قیاس
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰۲در خرقه چه پیچی، ار نه ای شاه شناس
  3. رباعی شمارهٔ ۱۰۳ز افسانه گری ای دل دانش نشناس
  4. رباعی شمارهٔ ۱۰۴هان ای دل بد زهره ز شمشیر مترس
  5. رباعی شمارهٔ ۱۰۵بالا مطلب ز هیچ کس بیش مباش
  6. رباعی شمارهٔ ۱۰۶واپس منگر دمی و در پیش مباش
  7. رباعی شمارهٔ ۱۰۷ای دل چو طربناک نه‌ای، شادان باش
  8. رباعی شمارهٔ ۱۰۸کو دل که بداند نفسی اسرارش
همه‌ی رباعیات ←

باباافضل کاشانی درباره‌ی باباافضل کاشانی

افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.