پرش به محتوای اصلی
باباافضل کاشانی باباافضل کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۹۲

ای از تو فتاده عالمی در شر و شور

فارغ شدهٔ غنی و مردم همه عور

تو با همه در حدیث و گوش همه کر

تو با همه در حضور و چشم همه کور

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۹۴عمر از پی افزون زر کاسته گیر
  2. رباعی شمارهٔ ۹۵دانی که چرا زنند این طبلک باز؟
  3. رباعی شمارهٔ ۹۶در هستی کون خویش، مردم ز آغاز
  4. رباعی شمارهٔ ۹۷تاریک شد از هجر دل افروزم، روز
  5. رباعی شمارهٔ ۹۸ای خواجه تو خود چه دیده‌ای؟ باش هنوز
  6. رباعی شمارهٔ ۹۹تا کی باشی ز عافیت در پرهیز
  7. رباعی شمارهٔ ۱۰۰بیرون ز چهار عنصر و پنج حواس
  8. رباعی شمارهٔ ۱۰۱تا چند روی از پی تقلید و قیاس
همه‌ی رباعیات ←

باباافضل کاشانی درباره‌ی باباافضل کاشانی

افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.