پرش به محتوای اصلی
باباافضل کاشانی باباافضل کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۹۵

دانی که چرا زنند این طبلک باز؟

تا گم شده‌گان به راه باز آیند باز

دانی که چرا دوخته اند دیدهٔ باز؟

تا باز به قدر خود کند دیده فراز

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۹۷تاریک شد از هجر دل افروزم، روز
  2. رباعی شمارهٔ ۹۸ای خواجه تو خود چه دیده‌ای؟ باش هنوز
  3. رباعی شمارهٔ ۹۹تا کی باشی ز عافیت در پرهیز
  4. رباعی شمارهٔ ۱۰۰بیرون ز چهار عنصر و پنج حواس
  5. رباعی شمارهٔ ۱۰۱تا چند روی از پی تقلید و قیاس
  6. رباعی شمارهٔ ۱۰۲در خرقه چه پیچی، ار نه ای شاه شناس
  7. رباعی شمارهٔ ۱۰۳ز افسانه گری ای دل دانش نشناس
  8. رباعی شمارهٔ ۱۰۴هان ای دل بد زهره ز شمشیر مترس
همه‌ی رباعیات ←

باباافضل کاشانی درباره‌ی باباافضل کاشانی

افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.