پرش به محتوای اصلی
باباافضل کاشانی باباافضل کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۸۵

از رفته قلم هیچ دگرگون نشود

وز خوردن غم به جز جگر خون نشود

هان تا جگر خویش به غم خون نکنی

هر ذره هر آن چه هست افزون نشود

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۸۷می‌زن نفسی، کاین دم از او می‌زاید
  2. رباعی شمارهٔ ۸۸سیر آمده ای ز خویشتن می باید
  3. رباعی شمارهٔ ۸۹رو خانه برو، که شاه ناگاه آید
  4. رباعی شمارهٔ ۹۰ای از همه آزرده، بی آزار گذر
  5. رباعی شمارهٔ ۹۱یا رب ز کرم بر من دل ریش نگر
  6. رباعی شمارهٔ ۹۲ای از تو فتاده عالمی در شر و شور
  7. رباعی شمارهٔ ۹۳زنهار در آن کوش که در زیر سپهر
  8. رباعی شمارهٔ ۹۴عمر از پی افزون زر کاسته گیر
همه‌ی رباعیات ←

باباافضل کاشانی درباره‌ی باباافضل کاشانی

افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.