پرش به محتوای اصلی
باباافضل کاشانی باباافضل کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷۲

ای ذات تو در دو کون مقصود وجود

نام تو محمد و مقامت محمود

دل بر لب دریای شفاعت بستم

زان روی روان می کنم از دیده دو رود

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۷۴تا روی زمین و آسمان خواهد بود
  2. رباعی شمارهٔ ۷۵گر ملک تو مصر و شام و چین خواهد بود
  3. رباعی شمارهٔ ۷۶سرگشتهٔ تو عقل بسی خواهد بود
  4. رباعی شمارهٔ ۷۷کوتاه کنم قصه که بس مشکل بود
  5. رباعی شمارهٔ ۷۸ای خواجه اگر کار به کامت نبود
  6. رباعی شمارهٔ ۷۹درویش کسی بود که نامش نبود
  7. رباعی شمارهٔ ۸۰هر دیده که او عطای حق دیده بود
  8. رباعی شمارهٔ ۸۱ای ذات منزهت مبرا ز وجود
همه‌ی رباعیات ←

باباافضل کاشانی درباره‌ی باباافضل کاشانی

افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.