فهرست اشعار
- شمارهٔ ۳۶۱ لنگ خواهی مرا روا باشد
- شمارهٔ ۳۶۲ - التماس کفش کند فخر دین یک التماسست از توام
- شمارهٔ ۳۶۳ - در حسب حال از سخنهای عذب شکر طعم
- شمارهٔ ۳۶۴ - در نصیحت غم به تکلف به سر من مبار
- شمارهٔ ۳۶۵ - در اشتیاق به خدایی که در موجودات
- شمارهٔ ۳۶۶ - در عزلت و قناعت و جواب سائلی که از حکیم قصهٔ شعر گفتنش پرسید گوید دی مرا عاشقکی گفت غزل میگویی
- شمارهٔ ۳۶۷ کارها را طلب مکن غایت
- شمارهٔ ۳۶۸ به خدایی که قائمست به ذات
- شمارهٔ ۳۶۹ - در ریاضت خاطر چون من به ره سخن فراز آیم
- شمارهٔ ۳۷۰ - مذمت ممدوحی که وعدهٔ صله بدو داده و وفا نکرده کردگارا مشته رندی ده جهان را خوش تراش
- شمارهٔ ۳۷۱ - در مدح ای غلامت چو شاد بخت فلک
- شمارهٔ ۳۷۲ - در اشتیاق خداوندا همی خواهم که از دل
- شمارهٔ ۳۷۳ - از زبان پسران میرداد که یکی طوطی به یک ملقب به ناصرالدین و دیگر عضدالدین است گفته و آنها را ستایش کرده است گیتی به سر سنان گشادیم
- شمارهٔ ۳۷۴ - در تمثیل خصم تو و قاعدهٔ ملک تو
- شمارهٔ ۳۷۵ - معما علم آصف گنج قارون صبر ایوب رسول
- شمارهٔ ۳۷۶ - شراب خواهد ای ز نور شرابخانهٔ تو
- شمارهٔ ۳۷۷ - لغز به اسم سلطان سنجر و بیان آنکه عدد نام سنجر با پیغمبران مرسل یکیست ای خردمند اگر گوش سوی من داری
- شمارهٔ ۳۷۸ - در طلب عفو بزرگا گر خطایی کرده آمد
- شمارهٔ ۳۷۹ - مطایبه چو غزنینی به محشر زنده گردد
- شمارهٔ ۳۸۰ - در اظهار نیکنفسی خود گفته است من توانم که نگویم بد کس در همه عمر
- شمارهٔ ۳۸۱ - در غیبت پیروزشاه از بلخ و تهنیت قدوم او احمد مرسل ز خاک مکه چون هجرت گزید
- شمارهٔ ۳۸۲ - در شکایت اهل زمان روبهی میدوید از غم جان
- شمارهٔ ۳۸۳ - نصیحت کم عیالی سعادتیست که مرد
- شمارهٔ ۳۸۴ روی بخت خواجه خرم همچو گل
- شمارهٔ ۳۸۵ - در مرثیه ای جهانت به مهر دل جویان
- شمارهٔ ۳۸۶ - در قناعت ما را برون ز حکمت یونانیان چو هست
- شمارهٔ ۳۸۷ - در طلب شراب خواجه اسفندیار میدانی
- شمارهٔ ۳۸۸ - طلب پنبه و روغن کند ایا خورشید و مه در پیش رایت تیره و تاری
- شمارهٔ ۳۸۹ - نکتهٔ موزون نشاید بهر آداب ندیمی
- شمارهٔ ۳۹۰ - در علو همت و کمال نفس خود سگ خشم و خر شهوت که زبونگیری نیست
- شمارهٔ ۳۹۱ - پیراهن کتان سنبلی از فریدالدین کاتب خواهد ای پایهٔ دانش از دلت عالی
- شمارهٔ ۳۹۲ - در شکایت من از تاثیر این گردنده گردون
- شمارهٔ ۳۹۳ - از بزرگی مسحی و رانین خواهد حسام دولت و دین ای خدای داده ترا
- شمارهٔ ۳۹۴ - در مدح ای جوان بخت پیر ملت و ملک
- شمارهٔ ۳۹۵ - در مذمت دشمنان صاحب چهار چیز ز ارکان بارگاه تو باد
- شمارهٔ ۳۹۶ - فی اقتراح الذهب ای فلک قدری که در انگشت قدر و همتت
- شمارهٔ ۳۹۷ - زینالدین عبدالله از استر افتاده و حکیم به عیادت او نرفته بود این قطعه در عذر تقصیر خویش گفته ای بزرگی که از شمایل و قدر
- شمارهٔ ۳۹۸ - در مذمت افلاک ای پسر تا به فلک ظن سخاوت نبری
- شمارهٔ ۳۹۹ - در مدح سلطان ملکشاه ثانی شادباش ای خسرو عادل عماد دین و داد
- شمارهٔ ۴۰۰ - در مدیح به خدایی که ذات لم یزلش
- شمارهٔ ۴۰۱ ز ابتدا کاندر آمدی به عمل
- شمارهٔ ۴۰۲ پارگکی کاه و نبیذم فرست
- شمارهٔ ۴۰۳ - در جواب مکتوب دوستی هست در دیدهٔ من خوبتر از روی سپید
- شمارهٔ ۴۰۴ - در قناعت و خویشتنداری ای به دریای عقل کرده شناه
- شمارهٔ ۴۰۵ - مطایبه چند مهتاب بر تو پیماید
- شمارهٔ ۴۰۶ - در مذمت شاعری شعر دور از تو حیض مردانست
- شمارهٔ ۴۰۷ - سلطان سنجر را گوید ای جهان را عدل تو آراسته
- شمارهٔ ۴۰۸ - در ذم فتوحی شاعر ای بر در بامداد پندار
- شمارهٔ ۴۰۹ - شراب خواسته یک دو منک می سه تن به چار جوانب
- شمارهٔ ۴۱۰ وزیر ملکپرور صدر دنیی
- شمارهٔ ۴۱۱ - حضور دوستی خواهد ای زمین را ز بهر خدمت تو
- شمارهٔ ۴۱۲ - شراب خواهد بار خدایا به فضل بندهٔ خود را
- شمارهٔ ۴۱۳ - در طلب شراب چاکر ز روی عجز سؤالی همی کند
- شمارهٔ ۴۱۴ شب تاریک و باد سرد و ابر تند و بارنده
- شمارهٔ ۴۱۵ - در مرثیهٔ مجدالدین ابوالحسن عمرانی هیچ میدانی که در گیتی ز مرگ بوالحسن
- شمارهٔ ۴۱۶ - در مدح پادشاه زمان ای خدایت به پادشاهی خلق
- شمارهٔ ۴۱۷ - در طلب هیزم ای ز دست تجاسر خادم
- شمارهٔ ۴۱۸ به نزدیک خواجه بدم چند روز
- شمارهٔ ۴۱۹ - طلب قبا از مخدوم کند شهاب دولت و دین ای کسی که هست مدام
- شمارهٔ ۴۲۰ - در حسب حال خویش گوید تو با من نسازی که از صحبت من
متن اشعار به نقل از گنجور.