انوری
شمارهٔ ۳۷۹ - مطایبه
چو غزنینی به محشر زنده گردد
بسنجد طاعتش ایزد به میزان
کم آید طاعتش گوید خدایا
ترازو چشمه دارد سر بگردان
انوری
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۳۸۱ - در غیبت پیروزشاه از بلخ و تهنیت قدوم اواحمد مرسل ز خاک مکه چون هجرت گزید
- شمارهٔ ۳۸۲ - در شکایت اهل زمانروبهی می‌دوید از غم جان
- شمارهٔ ۳۸۳ - نصیحتکم عیالی سعادتیست که مرد
- شمارهٔ ۳۸۴روی بخت خواجه خرم همچو گل
- شمارهٔ ۳۸۵ - در مرثیهای جهانت به مهر دل جویان
- شمارهٔ ۳۸۶ - در قناعتما را برون ز حکمت یونانیان چو هست
- شمارهٔ ۳۸۷ - در طلب شرابخواجه اسفندیار می‌دانی
- شمارهٔ ۳۸۸ - طلب پنبه و روغن کندایا خورشید و مه در پیش رایت تیره و تاری
درباره‌ی انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.