فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۲۹۴۱ دلی کز زلف او شیرازه جمعیتی دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۴۲ دگر هر ذره خاکم هوای کشوری دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۴۳ دل بی طالع ما دلربای غافلی دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۴۴ مرا پاس ادب زان آستان مهجور می دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۴۵ چه پروا داغ من از دیده های شور می دارد؟
- غزل شمارهٔ ۲۹۴۶ چه باک از عاشق بی باک آن طناز می دارد؟
- غزل شمارهٔ ۲۹۴۷ لب نانی که از دامان سایل باز می دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۴۸ به قامت سرو را از قد کشیدن باز می دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۴۹ کجا از تیغ سرگرم محبت باک می دارد؟
- غزل شمارهٔ ۲۹۵۰ خیال تیغ سیرابش مرا جان تازه می دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۵۱ دل بی غم نصیب از نقطه سودا نمی دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۵۲ هنرور را هنر گرد غم از دل برنمی دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۵۳ ز آه عاشقان اندیشه‌ای اختر نمی‌دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۵۴ تمنای فروغ آن ماه سیما برنمی دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۵۵ دل بیمار من ناز مداوا برنمی‌دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۵۶ عرق رخسار آن خورشید طلعت برنمی‌دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۵۷ نظر عاشق به خط زان روی انور برنمی دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۵۸ شکوه عشق را گردون گردان برنمی‌دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۵۹ دو روزی بیش جان سنگینی تن بر نمی دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۶۰ دل حق جو نظر بر عالم باطل نمی دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۶۱ بجز تشویش خاطر عالم فانی نمی دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۶۲ فروغ دل مرا از نور مهر و مه غنی دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۶۳ دل رم کرده ناخوش آستین افشاندنی دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۶۴ به ذوق آشتی از دوستان رنجیدنی دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۶۵ بدن را در زمین هرگز روان پاک نگذارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۶۶ به هر محفل بهشتی روی من منزل کجا گیرد؟
- غزل شمارهٔ ۲۹۶۷ مکن بر نفس رحمت با تو چون راه جفا گیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۶۸ سبکسیر توکل کی پی هر رهنما گیرد؟
- غزل شمارهٔ ۲۹۶۹ زدیدار تو از یوسف زلیخا مهر برگیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۷۰ به حسن نقش از ان نقاش هر کس چشم برگیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۷۱ زبیتابان کجا آن مست بی پروا خبر گیرد؟
- غزل شمارهٔ ۲۹۷۲ زبی مغزی هواجویی که دنبال هوس گیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۷۳ دل عاشق چه لذت از بهشت جاودان گیرد؟
- غزل شمارهٔ ۲۹۷۴ زدلسوزان که را دارم که جا در انجمن گیرد؟
- غزل شمارهٔ ۲۹۷۵ حدیث تلخ را جاهل شراب ناب می گیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۷۶ به خواب آن چشم دل از عاشق ناشاد می گیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۷۷ سخن رنگ اثر از سینه افگار می گیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۷۸ چو شاهین بر سر دست آن شکار انداز می گیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۷۹ دل از عاشق به شرم آن نرگس غماز می گیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۰ شعور از زاهد خشک آن لب می نوش می گیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۱ ز خون خویش تیغ دشمن من رنگ می‌گیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۲ اگرچه رنگ می‌گیرد ز مه هرجا بود سیبی
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۳ به ابرام آن که از دنیاپرستان کام می گیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۴ غباری از بیابان جنون بالا نمی گیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۵ علایق دامن آزاده ما را نمی گیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۶ تن آسانی عنان زندگانی را نمی گیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۷ زآه و دود عاشق حسن را کلفت نمی‌گیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۸ فسون صبر در دل‌های پرخون در نمی‌گیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۹ کس از زلف پریشان خونبهای دل نمی گیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۹۰ دل آزاده را هرگز غم عالم نمی‌گیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۹۱ زخونم رنگ آن رخساره گلگون نمی گیرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۹۲ چه دارد عالم فانی که استغنا توانم زد؟
- غزل شمارهٔ ۲۹۹۳ اگرچه خاکسارم بر جهان پا می توانم زد
- غزل شمارهٔ ۲۹۹۴ به خلوت هر که رخت از حلقه جمعیت اندازد
- غزل شمارهٔ ۲۹۹۵ جنونی کو که آتش در دل پرشورم اندازد؟
- غزل شمارهٔ ۲۹۹۶ شکر در آب گوهر لعل خندان تو اندازد
- غزل شمارهٔ ۲۹۹۷ زپا عشاق را آن نرگس مستانه اندازد
- غزل شمارهٔ ۲۹۹۸ شکوه عقل را بسیاری گفتار کم سازد
- غزل شمارهٔ ۲۹۹۹ زخود هر کس که بیرون رفت کی با همرهان سازد؟
- غزل شمارهٔ ۳۰۰۰ به رغبت با خم زلفش دل بی‌تاب می‌سازد
متن اشعار به نقل از گنجور.