فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۴۲۱ آمد ورفت نفس نیرنگ توفان بلاست
- غزل شمارهٔ ۴۲۲ اضطراب نبض دل تمهید آهنگ فناست
- غزل شمارهٔ ۴۲۳ ای عدم‌پرورده لاف هستی‌ات جای حیاست
- غزل شمارهٔ ۴۲۴ تهمت‌افسردگی بر طینت عاشق خطاست
- غزل شمارهٔ ۴۲۵ خط لعلت غبار حیرت‌افزاست
- غزل شمارهٔ ۴۲۶ خیالی سد راه عبرت ماست
- غزل شمارهٔ ۴۲۷ رفتن عمر ز رفتار نفسها پیداست
- غزل شمارهٔ ۴۲۸ ز آهم نخل حسرت شعله بالاست
- غزل شمارهٔ ۴۲۹ زندگی سد ره جولان ماست
- غزل شمارهٔ ۴۳۰ سایهٔ دستی اگر ضامن احوال ماست
- غزل شمارهٔ ۴۳۱ شوخی‌انداز جرأتها ضعیفان را بلاست
- غزل شمارهٔ ۴۳۲ شوق تا گرم عنان نیست فسردن برجاست
- غزل شمارهٔ ۴۳۳ صد هنر در پرده دل فرش اقبال صفاست
- غزل شمارهٔ ۴۳۴ عشرت‌فروز انجمن هستی‌ام حیاست
- غزل شمارهٔ ۴۳۵ غفلت از عاقبت عقوبت‌زاست
- غزل شمارهٔ ۴۳۶ فضای وادی امکان پر از غبارِ فناست
- غزل شمارهٔ ۴۳۷ کام همت اگر انباشتهٔ ذوق خفاست
- غزل شمارهٔ ۴۳۸ گرد اندوه دلم دام تماشای صفاست
- غزل شمارهٔ ۴۳۹ گردی ز خویش رفتن ما هیچ برنخاست
- غزل شمارهٔ ۴۴۰ ما و من شور گرفتاری هاست
- غزل شمارهٔ ۴۴۱ نسبت اشراف با دونان خطاست
- غزل شمارهٔ ۴۴۲ نشئهٔ هستی به دور جام پیری نارساست
- غزل شمارهٔ ۴۴۳ نفس محرک جسم به غم فسرده ماست
- غزل شمارهٔ ۴۴۴ نقش دیبای هنر فرش ره اهل صفاست
- غزل شمارهٔ ۴۴۵ نه جاه مایهٔ عصیان نه مال غفلت‌زاست
- غزل شمارهٔ ۴۴۶ یاد آن جلوه ز چشمم گره اشک گشاست
- غزل شمارهٔ ۴۴۷ باز گردون در عبیرافشانی زلف شب است
- غزل شمارهٔ ۴۴۸ تیره‌بختی چون هجوم آرد سخن مهر لب است
- غزل شمارهٔ ۴۴۹ چشم خرد آیینهٔ جام می ناب است
- غزل شمارهٔ ۴۵۰ بسکه سودای توام سرتا به پا زنجیر پاست
- غزل شمارهٔ ۴۵۱ چون حبابم الفت وهم بقا زنجیرپاست
- غزل شمارهٔ ۴۵۲ گل‌کردن هوس ز دل صاف تهمت است
- غزل شمارهٔ ۴۵۳ زبان چو کج روش افتد جنون بد مست است
- غزل شمارهٔ ۴۵۴ سیرابی ازین باغ هوس، یاس‌پرست است
- غزل شمارهٔ ۴۵۵ از چمن تا انجمن جوش بهار رحمت است
- غزل شمارهٔ ۴۵۶ در خموشی یک قلم آوازهٔ جمعیت است
- غزل شمارهٔ ۴۵۷ یارب امشب آن جنون‌آشوبِ جان و دل کجاست
- غزل شمارهٔ ۴۵۸ فنا مثالم و آیینهٔ بقا اینجاست
- غزل شمارهٔ ۴۵۹ غلغل صبح ازل از دل عالم برخاست
- غزل شمارهٔ ۴۶۰ سوخت دل در محفل تسلیم و از جا برنخاست
- غزل شمارهٔ ۴۶۱ بی‌شکست از پردهٔ سازم نوایی برنخاست
- غزل شمارهٔ ۴۶۲ زیر گردون طبع آزادی‌نوایی برنخاست
- غزل شمارهٔ ۴۶۳ تنم ز بند لباس تکلف آزاد است
- غزل شمارهٔ ۴۶۴ درآن مقام‌که عرض جلال معبود است
- غزل شمارهٔ ۴۶۵ هرچه از مدت هست و بود است
- غزل شمارهٔ ۴۶۶ کاهش طبع من از فطرت بیباک خود است
- غزل شمارهٔ ۴۶۷ نیک و بدم از بخت بدانجام سفید است
- غزل شمارهٔ ۴۶۸ تا نفس باقی است دردل ر‌نگ‌کلفت مضمراست
- غزل شمارهٔ ۴۶۹ خاک غربت‌کیمیای مردم نیک اختر است
- غزل شمارهٔ ۴۷۰ خاموشی‌ام جنونکدهٔ شور محشر است
- غزل شمارهٔ ۴۷۱ در تپش‌آباد دهر حیرت دل لنگر است
- غزل شمارهٔ ۴۷۲ دوری منزلم از بسکه ندامت اثر است
- غزل شمارهٔ ۴۷۳ شعلهٔ بی‌بال وپر سجده گر اخگر است
- غزل شمارهٔ ۴۷۴ وحشت مدعا جنون ثمر است
- غزل شمارهٔ ۴۷۵ به خوان لذت دنیا گزند بسیار است
- غزل شمارهٔ ۴۷۶ اشک یک لحظه به مژگان بار است
- غزل شمارهٔ ۴۷۷ خواب در چشم و نفس بر دل محزون بار است
- غزل شمارهٔ ۴۷۸ رزق، خلوتگه اندیشهٔ روزی‌خوار است
- غزل شمارهٔ ۴۷۹ ز دهر نقد تو جز پیچ وتاب دشوار است
- غزل شمارهٔ ۴۸۰ ز گریه، سیریِ چشمِ پر آب دشوار است
متن اشعار به نقل از گنجور.