غزلیات

فهرست اشعار

1. غزل شمارهٔ ۳۶۱ گر در این بحر اعتباری از هنر می‌دارد آب
2. غزل شمارهٔ ۳۶۲ از روانی در تحیر هم اثر می‌دارد آب
3. غزل شمارهٔ ۳۶۳ هرگه به باغ بی‌تو فکندم نظر در آب
4. غزل شمارهٔ ۳۶۴ نشسته‌ایم به یادت ز گریه تنگ در آب
5. غزل شمارهٔ ۳۶۵ پرتو حسن تو هرجا شد نقاب افکن در آب
6. غزل شمارهٔ ۳۶۶ سایه اندازد اگر بخت سیاه من در آب
7. غزل شمارهٔ ۳۶۷ از سر مستی نبود امشب خطابم با شراب
8. غزل شمارهٔ ۳۶۸ بزم ما را نیست غیر از شهرت عنقا شراب
9. غزل شمارهٔ ۳۶۹ گرشود آن نرگس میگون مقابل با شراب
10. غزل شمارهٔ ۳۷۰ به نیم‌گردش آن چشم فتنه رنگ شراب
11. غزل شمارهٔ ۳۷۱ پیوسته است از مژه بر دیده‌ها نقاب
12. غزل شمارهٔ ۳۷۲ یا حسن‌گیر صورت آفاق یا نقاب
13. غزل شمارهٔ ۳۷۳ باز درگلشن ز خویشم می‌برد افسون آب
14. غزل شمارهٔ ۳۷۴ ببند چشم و خط هرکتاب را دریاب
15. غزل شمارهٔ ۳۷۵ فال تسلیم زن و شوکت شاهی دریاب
16. غزل شمارهٔ ۳۷۶ نی‌ام آنکه به جرأت وصف لبت رسدم خم و پیچ عنان ادب
17. غزل شمارهٔ ۳۷۷ امشب ز ساز مینا گرم است جای مطرب
18. غزل شمارهٔ ۳۷۸ ندانم بازم آغوش‌ که خواهد شد دچار امشب
19. غزل شمارهٔ ۳۷۹ صبحدم سیاره بال افشاند از دامان شب
20. غزل شمارهٔ ۳۸۰ هرکه راکردند راحت محرم احسان شب
21. غزل شمارهٔ ۳۸۱ بود داغ من مردم دیدهٔ شب
22. غزل شمارهٔ ۳۸۲ طرب در این باغ می‌خرامد ز ساز فرصت پیام بر لب
23. غزل شمارهٔ ۳۸۳ به وصول مقصد عافیت نه دلیل جو نه عصا طلب
24. غزل شمارهٔ ۳۸۴ دل از خمار طلب خون کن و شراب طلب
25. غزل شمارهٔ ۳۸۵ نگویمت به خطا سازیا صواب طلب
26. غزل شمارهٔ ۳۸۶ فیض حلاوت از دل بی‌کبر و کین طلب
27. غزل شمارهٔ ۳۸۷ خون بسته است ازغم آن لعل پان به لب
28. غزل شمارهٔ ۳۸۸ از خامشی مپرس و زگفتار عندلیب
29. غزل شمارهٔ ۳۸۹ شب‌که شد جوش فغانم همنوای عندلیب
30. غزل شمارهٔ ۳۹۰ گر به این‌گرمی است آه شعله‌زای عندلیب
31. غزل شمارهٔ ۳۹۱ چه دارد این صفات حاجت آیات
32. غزل شمارهٔ ۳۹۲ ای خم مژگان شکوه نرگس مستانه‌ات
33. غزل شمارهٔ ۳۹۳ ای هستی از قصر غنا افکنده در ویرانه‌ات
34. غزل شمارهٔ ۳۹۴ سرکیست تا برد آرزو به غبار سجده‌کمینی‌ات
35. غزل شمارهٔ ۳۹۵ شب‌گریه‌ام به‌ آن همه سامان ‌شکست ‌و ریخت
36. غزل شمارهٔ ۳۹۶ عشق از خاک من آن روز که وحشت می‌بیخت
37. غزل شمارهٔ ۳۹۷ آیینهٔ دل داغ جلا ماند و نفس سوخت
38. غزل شمارهٔ ۳۹۸ بسکه برق یأس بنیاد من ناکام سوخت
39. غزل شمارهٔ ۳۹۹ چولاله بی‌تو ز بس رنگ اعتبارم سوخت
40. غزل شمارهٔ ۴۰۰ هوس نماند ز بس عشق آن نگارم سوخت
41. غزل شمارهٔ ۴۰۱ گر همه در سنگ بود آتش جدایی دید و سوخت
42. غزل شمارهٔ ۴۰۲ رنگت به چشم لاله بساط نظاره سوخت
43. غزل شمارهٔ ۴۰۳ هرکجا گل کرد داغی بر دل دیوانه سوخت
44. غزل شمارهٔ ۴۰۴ یاد وصلی‌ کردم آغوش من دیوانه ‌سوخت
45. غزل شمارهٔ ۴۰۵ آن شعله‌که در دل شرر عشق وهوس ریخت
46. غزل شمارهٔ ۴۰۶ بیتابی عشق این همه نیرنگ هوس ریخت
47. غزل شمارهٔ ۴۰۷ شب ‌که حیرت ‌با خیالت‌ طرح ‌قیل ‌و قال ریخت
48. غزل شمارهٔ ۴۰۸ زان اشک‌که چون شمع زچشم‌تر من ریخت
49. غزل شمارهٔ ۴۰۹ اشک از مژگان در این ویرانه نشکست و نریخت
50. غزل شمارهٔ ۴۱۰ زاهد،‌که‌بادش‌، آفت ایمان شکست و ریخت
51. غزل شمارهٔ ۴۱۱ د‌ی ترنگی از شکست ساغرم ‌کل ‌کرد و ریخت
52. غزل شمارهٔ ۴۱۲ بس که از طرز خرامت جلوهٔ مستانه ریخت
53. غزل شمارهٔ ۴۱۳ شوخ بی‌باکی‌که رنگ عیش هر کاشانه ریخت
54. غزل شمارهٔ ۴۱۴ هرکجا لعل تو رنگ خنده مستانه ریخت
55. غزل شمارهٔ ۴۱۵ توخودشخص نفس‌خویی که بادل‌نیست پیوندت
56. غزل شمارهٔ ۴۱۶ چه خوش است اگر بود آنقدر هوس بلندی منظرت
57. غزل شمارهٔ ۴۱۷ ما و من ‌گم ‌گشت هرگه خواب شد هم‌بسترت
58. غزل شمارهٔ ۴۱۸ ای ذوق فضولی ز خود انداخته دورت
59. غزل شمارهٔ ۴۱۹ زهی ‌خمخانهٔ حیرت‌،‌کلام‌ هوش تسخیرت
60. غزل شمارهٔ ۴۲۰ چوگوید آینه‌ام شکر خوش معاشی حیرت