پرش به محتوای اصلی
ملک‌الشعرا بهار

ملک‌الشعرا بهار

قصاید

۲۷۶ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۱۲۱ - چیستان چیست آن جنبدهٔ والاگهر
  2. شمارهٔ ۱۲۲ - هدیه باکو روز آدینه ببستیم ز ری رخت سفر
  3. شمارهٔ ۱۲۳ - کناره گیری از وزارت و شکایت از دوست حدیث عهد و وفا شد فسانه درکشور
  4. شمارهٔ ۱۲۴ - در منقبت حضرت فاطمه‌زهرا علیهاسلام ای زده زنار بر، ز مشک به رخسار
  5. شمارهٔ ۱۲۵ - لغز چیست آن سرو نارسیده به بار
  6. شمارهٔ ۱۲۶ - تغزل و بهاریه گشاده روی بهار، ای گشاده روی بهار
  7. شمارهٔ ۱۲۷ - مرگ تزار خمش مباش کنون کامد ای بهار، بهار
  8. شمارهٔ ۱۲۸ - لاله زار چون پای خرد خرد نهادی به لاله‌زار
  9. شمارهٔ ۱۲۹ - در وصف آتلیه نقاشی اسعد حبذا از این نگارستان پر نقش و نگار
  10. شمارهٔ ۱۳۰ - بی‌خبر ای‌خوش آن‌ساعت که‌آید پیک جانان بی‌خبر
  11. شمارهٔ ۱۳۱ - پائیز و زمستان روان شد لشگر آبان به طرف جوببار اندر
  12. شمارهٔ ۱۳۲ - تجدید مطلع (در توصیف مازندران) خوشست اکنون اگر جویی به آبسکون گذار اندر
  13. شمارهٔ ۱۳۳ - تغزل سنبل داری به گوشهٔ چمن اندر
  14. شمارهٔ ۱۳۴ - در وصف انگور انگور شد آبستن هان ای بچهٔ حور
  15. شمارهٔ ۱۳۵ - مجلس چهاردهم به بهارستان افتاد مرا دوش عبور
  16. شمارهٔ ۱۳۶ - تغزل بوستان بشکفت و بلبل برکشید از دل صفیر
  17. شمارهٔ ۱۳۷ - تغزل و تشبیب باد بیاورد بوی مشک به شبگیر
  18. شمارهٔ ۱۳۸ - بهاریه و تشبیب نگر به زلف و بنا گوش آن بت کشمیر
  19. شمارهٔ ۱۳۹ - شکواییه شریر، قاضی و رهزن‌، امین و دزد، عسس‌!
  20. شمارهٔ ۱۴۰ - خیانت آن را که نگون است رایتش
  21. شمارهٔ ۱۴۱ - تغزل بربوده دلم چشم پر فنش
  22. شمارهٔ ۱۴۲ - به یکی از دوستان ای شوکت ای شکسته دل دوستان خویش
  23. شمارهٔ ۱۴۳ - بیدار شو! ای خفته درین خاکدان رباط
  24. شمارهٔ ۱۴۴ - در منقبت حضرت امام جعفر صادق‌(‌ع‌) باز به پا کرد نوبهار سرادق
  25. شمارهٔ ۱۴۵ - ای ملک ملک ایران سر بسر در انقلاب است ای ملک
  26. شمارهٔ ۱۴۶ - رزم‌نامه می فروهل زکف‌ای ترک و به یک‌سو نه چنگ
  27. شمارهٔ ۱۴۷ - صفت هلال و اسب چون غرهٔ افق ز شفق شد شقیق رنگ
  28. شمارهٔ ۱۴۸ - بلای گل افتاده‌ایم سخت به دام بلای گل
  29. شمارهٔ ۱۴۹ - صدارت اتابک اعظم آن اختری که کرد نهان چندگه جمال
  30. شمارهٔ ۱۵۰ - تشبیب ای بر گل سوری زده از مشک سیه خال
  31. شمارهٔ ۱۵۱ - پیام به انگلستان یک‌ره از ری سوی لندن گذر ای پیک شمال
  32. شمارهٔ ۱۵۲ - پایتخت گل در پایتخت ما بگشادند بخت گِل
  33. شمارهٔ ۱۵۳ - دار مجازات همی چه گویی چندین چراست قالاقیل
  34. شمارهٔ ۱۵۴ - هرج و مرج بزم طرب ساز و کن فراز در غم
  35. شمارهٔ ۱۵۵ - وثوق و لقمان نهادم ز بهر عیادت قدم
  36. شمارهٔ ۱۵۶ - خزانیه پاییز به رغم نیّر اعظم
  37. شمارهٔ ۱۵۷ - تغزل جلوه‌گر شد شب دوشین چو مه عید صیام
  38. شمارهٔ ۱۵۸ - تشبیب و بهاریه رسید گاه بهار و گه سماع و مدام
  39. شمارهٔ ۱۵۹ - گروه لئام افتاده‌ایم سخت به دام
  40. شمارهٔ ۱۶۰ - پیام به آشنا پیامی ز مژگان تر می‌فرستم
  41. شمارهٔ ۱۶۱ - رستم‌نامه شنیده‌ام که یلی بود پهلوان رستم
  42. شمارهٔ ۱۶۲ - من کیستم‌ ز بس در زمانه خمش زیستم
  43. شمارهٔ ۱۶۳ - تأسف برگذشته ز دلبر بوسه‌ای تاوان گرفتم
  44. شمارهٔ ۱۶۴ - گلۀ دوستانه تَمُرتاشا ز بی‌مهریت زارم
  45. شمارهٔ ۱۶۵ - آرمان شاعر برخیزم و زندگی ز سر گیرم
  46. شمارهٔ ۱۶۶ - شکوه از بخت غم زمانه به سختی گرفته دامانم
  47. شمارهٔ ۱۶۷ - بث الشکوی تا بر زبر ری است جولانم
  48. شمارهٔ ۱۶۸ - گو نکنم دل من‌، شرح غم یار مکن گو نکنم
  49. شمارهٔ ۱۶۹ - فتنه‌های آشکار فتنه‌ها آشکار می‌بینم
  50. شمارهٔ ۱۷۰ - شب پائیز روز بگذشت و شب تیره بگستردادیم
  51. شمارهٔ ۱۷۱ - تغزل زلفت از مشگ‌، خط آراید بر صفحهٔ سیم
  52. شمارهٔ ۱۷۲ - مولودیه و منقبت زهی به کعبه‌، شرافت‌فزای رکن و حطیم
  53. شمارهٔ ۱۷۳ - سرود شاعر ما فقیران که روز در تعبیم
  54. شمارهٔ ۱۷۴ - مطایبه و انتقاد یاد روزی کز برای دخل میدان ساختیم
  55. شمارهٔ ۱۷۵ - ای حکیم نوبهار و رسم او ناپایدار است ای حکیم
  56. شمارهٔ ۱۷۶ - سرود مدرسه ما همه کودکان ایرانیم
  57. شمارهٔ ۱۷۷ - آیین نو بیا تا جهان را بهم برزنیم
  58. شمارهٔ ۱۷۸ - تغزل جوشن پوشی ز مشک بر مه روشن
  59. شمارهٔ ۱۷۹ - تغزل و منقبت ای به‌روی و به‌موی‌، لاله و سوسن
  60. شمارهٔ ۱۸۰ - تغزل ای حلقهٔ زلف تو پر شکن

متن اشعار به نقل از گنجور.