فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۸۱ - خورشید الا یا قیرگون گوهر درون بسّدین خرمن
- شمارهٔ ۱۸۲ - فوج آهن چون بدرید صبح پیراهن
- شمارهٔ ۱۸۳ - بوسه تو هم امروز بده بوسه به من
- شمارهٔ ۱۸۴ - از زندان شاه یاد ندارد کس از مُلوک و سَلاطین
- شمارهٔ ۱۸۵ - فتح دهلی دو چیز است شایسته نزدیک من
- شمارهٔ ۱۸۶ - بهار اصفهان نوبهار است و بود پرگل و شاداب چمن
- شمارهٔ ۱۸۷ - پاسخ به کاظم پزشکی ای پزشکی خطت رسید به من
- شمارهٔ ۱۸۸ - پیری زد پنجه وپنج پنجه‌ام برتن
- شمارهٔ ۱۸۹ - اندرز به حاکم قوچان خرم و آباد باد مرز خبوشان
- شمارهٔ ۱۹۰ - تغزل گه فریضهٔ شام آن چراغ ترکستان
- شمارهٔ ۱۹۱ - لوح عبرت کبر و سرکشی تا چند ای سلالهٔ انسان
- شمارهٔ ۱۹۲ - دین و دولت مژده که بگرفت جای از بر تخت کیان
- شمارهٔ ۱۹۳ - جزر و مد سعادت خواندیم در دفاتر و کردیم امتحان
- شمارهٔ ۱۹۴ - سردسیر درکه چون اوج گرفت مهر از سرطان
- شمارهٔ ۱۹۵ - دندان طمع دندان طمع کن که شود درد تو درمان
- شمارهٔ ۱۹۶ - زیان تازیان روزی رسد که آید پیکی ز هندوان
- شمارهٔ ۱۹۷ - نالهٔ بهار در زندان دردا که دور کرد مرا چرخ بی‌امان
- شمارهٔ ۱۹۸ - پیام به یاران تهران ای صبا رو به جانب تهران
- شمارهٔ ۱۹۹ - به یکی از معاندین ای کسروی ای سفیه نادان
- شمارهٔ ۲۰۰ - یادگار بهار به پاکستان همیشه لطف خدا باد یار پاکستان
- شمارهٔ ۲۰۱ - علی جان نامه‌ات آورد اسکدار علی جان
- شمارهٔ ۲۰۲ - صفاهان ای رخ میمونت آفتاب صفاهان
- شمارهٔ ۲۰۳ - تجرید و منقبت دل ز دل بردار اگر بایست دلبر داشتن
- شمارهٔ ۲۰۴ - شه نادان زین شَهِ نادان، امیدِ مُلکرانی داشتن
- شمارهٔ ۲۰۵ - تغزل درمنقبت ولی عصر حجة بن الحسن (ع) خیز وطعنه برمه و پروین زن
- شمارهٔ ۲۰۶ - ای زن جوان‌بخت و جهان‌آرایی ای زن
- شمارهٔ ۲۰۷ - دریغ من! آتش کید آسمان سوخت تنم، دریغ من
- شمارهٔ ۲۰۸ - فقر و فنا بر تختگاه تجرد سلطان نامورم من
- شمارهٔ ۲۰۹ - ای وطن من ای خطّهٔ ایران مهین، ای وطن من
- شمارهٔ ۲۱۰ - آسمان پیما چون به پشت آسمان‌پیما برآمد پای من
- شمارهٔ ۲۱۱ - رود کارون خوشا فصل بهار و رود کارون
- شمارهٔ ۲۱۲ -بیزاری از حیات مرا دلی است ز دست زمانه غرقه به خون
- شمارهٔ ۲۱۳ - ماجرای واگون هوشم ز سر پریده از ماجرای واگون
- شمارهٔ ۲۱۴ - خدعهٔ حسود حاسدم دست خدیعت برکشید از آستین
- شمارهٔ ۲۱۵ - شیراز شد پارس یکی حلقهٔ گزین
- شمارهٔ ۲۱۶ - آفرین فردوسی آنچه کورش کرد و دارا و آنچه زردشت مهین
- شمارهٔ ۲۱۷ - درود به پوشکین درود بر تو و فضل و کمالت ای پوشکین
- شمارهٔ ۲۱۸ - تشبیب در باغ تولیت دوش بودم روان به هرسو
- شمارهٔ ۲۱۹ - جهنم ترسم من از جهنم و آتش‌فشان او
- شمارهٔ ۲۲۰ - در حال تب مغز من اقلیم دانش، فکرتم بیدای او
- شمارهٔ ۲۲۱ - فغان از این جهان فغان از این جهان و ابتلای او
- شمارهٔ ۲۲۲ - جغد جنگ فغان ز جغد جنگ و مرغوای او
- شمارهٔ ۲۲۳ - تنازع بقا زندگی جنگ است جانا بهر جنگ آماده شو
- شمارهٔ ۲۲۴ - دماوندیه اول ای کوه سپیدسر، درخشان شو
- شمارهٔ ۲۲۵ - در مدح مظفرالدین شاه ایا نسیم صبا ای برید کار آگاه
- شمارهٔ ۲۲۶ - ماجرای زمستان دوش چون برشد آن درفش سیاه
- شمارهٔ ۲۲۷ - بقایی و شعله گسترد بهار زمردین حلّه
- شمارهٔ ۲۲۸ - تغزل منصور باد لشکر آن چشم کینه‌خواه
- شمارهٔ ۲۲۹ - اختر حقیقت خورشید برکشید سر از بارهٔ بره
- شمارهٔ ۲۳۰ - خزینۀ حمام افتاد به حمام، رهم سوی خزینه
- شمارهٔ ۲۳۱ - گرسنه شاها تا کی بود بهار گرسنه
- شمارهٔ ۲۳۲ - ای مشارالسلطنه نعمت دنیا سرابست ای مشارالسلطنه
- شمارهٔ ۲۳۳ - حریق آمل خاکِ آمل شده در زیرِ پیِ آتش، طی
- شمارهٔ ۲۳۴ - تهران قبل از کودتا ای مردم دلخون وطن، دغدغه تا کی
- شمارهٔ ۲۳۵ - بهشت و دوزخ خوش گفت این حدیث که شرطست کآدمی
- شمارهٔ ۲۳۶ - ذم ری اجل پیام فرستاد سوی کشور ری
- شمارهٔ ۲۳۷ - به یکی از وکلای مجلس ای سید عراقی شغلی دگر نداری
- شمارهٔ ۲۳۸ - سکوت شب آشفت روز بر من، از این رنج جان گزای
- شمارهٔ ۲۳۹ - چگونه‌ای؟! هان ای فراخ عرصهٔ تهران چگونه‌ای
- شمارهٔ ۲۴۰ - شجاعت ادبی مردن اندر شجاعت ادبی
متن اشعار به نقل از گنجور.