فهرست اشعار
- شمارهٔ ۶۱ - در رحلت مظفرالدین شاه تو مپندار شه مظفر مرد
- شمارهٔ ۶۲ چو از جهان به جنان شد علی اکبر خان
- شمارهٔ ۶۳ - تقریظ بر کتاب گوهر خاوری به نام خسروی این داستان کنم آغاز
- شمارهٔ ۶۴ پرنس ارفع دولت جهان هوش و خرد
- شمارهٔ ۶۵ - عید غدیر ۱۳۲۳ در مجلس عقد ظهیرالاسلام دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد
- شمارهٔ ۶۶ شاهین تیز پنجه زرین پرم پرید
- شمارهٔ ۶۷ - در تقریظ طبع شاهنامه امیربهادری شاه ایران را برای صید به نخجیر شرف
- شمارهٔ ۶۸ بحر رحمت آسمان مکرمت شه کامران
- شمارهٔ ۶۹ - خطاب به خازن عدلیه خازن صندوق عدلیه شدی
- شمارهٔ ۷۰ - راجع به چوبداران گوسفند فروش بهنگام تقاضا هر که مال چوبداران را
- شمارهٔ ۷۱ مرا عالم وطن باشد بشر خویش
- شمارهٔ ۷۲ - قطعه فکاهی به عیسی بگو کز خرش پی ببرد
- شمارهٔ ۷۳ بخوان و خانه ات گر شکر و زر
- شمارهٔ ۷۴ شب پاسی را هر آنکه آماده کند
- شمارهٔ ۷۵ مهترابا یگانه منشی تو
- شمارهٔ ۷۶ - در نعت حضرت رسالت آن درختی که چون ز خاک برست
- شمارهٔ ۷۷ مگرد ای پسر گرد دانش که دانش
- شمارهٔ ۷۸ گیرم که زبان به ناله نگشایم
- شمارهٔ ۷۹ عضدالدوله را ز بنده بگوی
- شمارهٔ ۸۰ - در زیر عکس منتظم الدوله مصطفی قلیخان فیروزکوهی نبشتم بنگر جمال منتظم الدوله کافتاب
- شمارهٔ ۸۱ آن را که پدر تجربت و فضل نیاموخت
- شمارهٔ ۸۲ حکایت من و این کدخدا در این سامان
- شمارهٔ ۸۳ شاهین تیز پنجه زرین پرم پرید
- شمارهٔ ۸۴ به دستش گاه تیغ و گاه خامه
- شمارهٔ ۸۵ اندر پی اقتباس نورم
- شمارهٔ ۸۶ - به وزیر اوقاف وقت نگاشته است کارهای مملکت از قاف تا قاف ای وزیر
- شمارهٔ ۸۷ - تهنیت جهان فضل و کرم ای که وحش و طیر مدام
- شمارهٔ ۸۸ - در مقدمه طبع شاهنامه در وصف دربار مظفرالدین شاه در بوستان سروش همی روید از درخت
- شمارهٔ ۸۹ - فکاهی به و لله و به با لله و به تا لله
- شمارهٔ ۹۰ در نوزدهم صفر هزار و سیصد و هشت آقامیرزا علی حکیم باشی را حضرت اقدس روحی فداه در مطایبه ببر الحکماء فرمودند و دستوری دادند که من بنده قطعه ای در این باب عرضه دارم حکیم باشی هم ازین اطاعت رنجه خاطر بود لهذا این ابیات را بر پاره کاغذی نوشته بعرض رسانیدم هم
- شمارهٔ ۹۱ - در مدح حضرت امیر «ع » به پارسی خالص شهی که موردم تیغش اژدهائی بود
- شمارهٔ ۹۲ نه مه غذای فرزند از خون حیض باشد
- شمارهٔ ۹۳ چون در زریق که اکنون ملک حاجی حسینقلی خان نظام الدوله است جناب بیگلربیکی آذربایجان که شمس المعالی در حسرت نعمت وی مرده بود متقبل شد که مرا هدیه باز فرستد و پس از آن روزگار به طفره همی گذرانید من این قطعه بگفتم و جناب اجل برای وی فرستادند تا تکلیف خود بدان
- شمارهٔ ۹۴ خسروا ای که ز ابر احسانت
- شمارهٔ ۹۵ آمد نغز و هژیر و فرخ و فیروز
- شمارهٔ ۹۶ خداوندا در این فیروز ایوان
- شمارهٔ ۹۷ ز«ده مویز» کسی کو طلب کند گندم
- شمارهٔ ۹۸ خسروا کرده فلک خوار و زبونم چندان
- شمارهٔ ۹۹ - در تعزیت داورا از پس این غم که ترا رخ بنمود
- شمارهٔ ۱۰۰ ز تیز کیان فایده است آن بروت
- شمارهٔ ۱۰۱ اگر از جفای محمدعلی شه
- شمارهٔ ۱۰۲ این ز تو شایان و بر بماست سزاوار
- شمارهٔ ۱۰۳ کتاب عاریه دادن به مردمان ندهد
- شمارهٔ ۱۰۴ - قطعه در خرابی مجلس ملی و نکوهش محمدعلی میرزا آلوده شاه دامن خود با خون
- شمارهٔ ۱۰۵ صنیع الممالک بود طرفه نقشی
- شمارهٔ ۱۰۶ امیرزاده مهین فتح سلطنت چون شد
- شمارهٔ ۱۰۷ از حکایت سال سیصد و نه
- شمارهٔ ۱۰۸ ای آنکه مردم گیتی به درو گوهر و لعل
- شمارهٔ ۱۰۹ امیر حشمت جادوکش آنکه در گیتی
- شمارهٔ ۱۱۰ - مطایبه دریغ آن ناصرالدین شاه و استبداد دورانش
- شمارهٔ ۱۱۱ - خطاب به آقای بینش ذره بینی که ماند از این ذره
- شمارهٔ ۱۱۲ - در صدر فرمان لقب ادیب الممالکی خود از طرف مظفرالدین شاه نوشته به شکرانه آنکه یزدان پاک
- شمارهٔ ۱۱۳ ایا خجسته دبیری که کلک مشکینت
- شمارهٔ ۱۱۴ از خطای آسمان تنها نه آن بینی که خلق
- شمارهٔ ۱۱۵ - در جواب کسیکه از وی تلخنه دوغ خواسته فرماید ای آن کسی که گرفته است آسمان شرف
- شمارهٔ ۱۱۶ سردار مکریان که بدش نام سیف دین
- شمارهٔ ۱۱۷ - در صفحه ۲۶۱ از کتاب تاریخ مختصر الدول کهن موبد پارسی دوش خواند
- شمارهٔ ۱۱۸ کسیکه از تو گراید همی بجای دگر
- شمارهٔ ۱۱۹ پیش آن صاحب فرخنده بنالم به از آنک
- شمارهٔ ۱۲۰ ای دبیر حضرت ای میری که ذکر خیر تو
متن اشعار به نقل از گنجور.