پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

مقطعات

شمارهٔ ۹۷

ز«ده مویز» کسی کو طلب کند گندم

چو ابلهی است که جوید ز یاسمین گشنیز

مویز زاده تاک است و نان سلاله خاک

نژاد خاکی خوار است و نسل تاک عزیز

به حکم آنکه خدایم ز اولین فطرت

بداده دانش و فرهنگ و هوش و رای و تمیز

ز«ده مویز» نخواهم از این سپس گندم

ولیک خواهم آب گشاده را ز مویز

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۹۹ - در تعزیتداورا از پس این غم که ترا رخ بنمود
  2. شمارهٔ ۱۰۰ز تیز کیان فایده است آن بروت
  3. شمارهٔ ۱۰۱اگر از جفای محمدعلی شه
  4. شمارهٔ ۱۰۲این ز تو شایان و بر بماست سزاوار
  5. شمارهٔ ۱۰۳کتاب عاریه دادن به مردمان ندهد
  6. شمارهٔ ۱۰۴ - قطعه در خرابی مجلس ملی و نکوهش محمدعلی میرزاآلوده شاه دامن خود با خون
  7. شمارهٔ ۱۰۵صنیع الممالک بود طرفه نقشی
  8. شمارهٔ ۱۰۶امیرزاده مهین فتح سلطنت چون شد
همه‌ی مقطعات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.