پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

مقطعات

شمارهٔ ۱۰۳

کتاب عاریه دادن به مردمان ندهد

ترا نتیجه جز آه و حسرت افسوس

بود کتاب عروس ای پسر به حجله علم

کسی به عاریه هرگز نداده است عروس

عروس خویش چو دادی به عاریت تا حشر

به بام عار و ندامت همی نوازی کوس

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۱۰۵صنیع الممالک بود طرفه نقشی
  2. شمارهٔ ۱۰۶امیرزاده مهین فتح سلطنت چون شد
  3. شمارهٔ ۱۰۷از حکایت سال سیصد و نه
  4. شمارهٔ ۱۰۸ای آنکه مردم گیتی به درو گوهر و لعل
  5. شمارهٔ ۱۰۹امیر حشمت جادوکش آنکه در گیتی
  6. شمارهٔ ۱۱۰ - مطایبهدریغ آن ناصرالدین شاه و استبداد دورانش
  7. شمارهٔ ۱۱۱ - خطاب به آقای بینشذره بینی که ماند از این ذره
  8. شمارهٔ ۱۱۲ - در صدر فرمان لقب ادیب الممالکی خود از طرف مظفرالدین شاه نوشتهبه شکرانه آنکه یزدان پاک
همه‌ی مقطعات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.