پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

مقطعات

شمارهٔ ۱۱۲ - در صدر فرمان لقب ادیب الممالکی خود از طرف مظفرالدین شاه نوشته

به شکرانه آنکه یزدان پاک

به ما داد سلطانی کشورش

نداریم ازین گنج بیمر دریغ

ز احفاد و اولاد پیغمبرش

پیمبر به ما گوهرین تاج داد

چرا زر نبخشیم بر گوهرش

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۱۱۴از خطای آسمان تنها نه آن بینی که خلق
  2. شمارهٔ ۱۱۵ - در جواب کسیکه از وی تلخنه دوغ خواسته فرمایدای آن کسی که گرفته است آسمان شرف
  3. شمارهٔ ۱۱۶سردار مکریان که بدش نام سیف دین
  4. شمارهٔ ۱۱۷ - در صفحه ۲۶۱ از کتاب تاریخ مختصر الدولکهن موبد پارسی دوش خواند
  5. شمارهٔ ۱۱۸کسیکه از تو گراید همی بجای دگر
  6. شمارهٔ ۱۱۹پیش آن صاحب فرخنده بنالم به از آنک
  7. شمارهٔ ۱۲۰ای دبیر حضرت ای میری که ذکر خیر تو
  8. شمارهٔ ۱۲۱گفت با جفت خویش شیخ حسن
همه‌ی مقطعات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.