پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

مقطعات

شمارهٔ ۱۱۶

سردار مکریان که بدش نام سیف دین

اندر هنر متین شد و اندر سخن بلیغ

تیغی کشیده بود بر اعدای ملک و دین

اندر نیام کرد قضا آن کشیده تیغ

چون ماه بدر بود و سپهرش هلال کرد

یا آفتاب بود و نهان شد بزیر میغ

کلک امیری از پی تاریخ رحلتش

با خون دیده و دل بنوشت «صد دریغ »

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۱۱۸کسیکه از تو گراید همی بجای دگر
  2. شمارهٔ ۱۱۹پیش آن صاحب فرخنده بنالم به از آنک
  3. شمارهٔ ۱۲۰ای دبیر حضرت ای میری که ذکر خیر تو
  4. شمارهٔ ۱۲۱گفت با جفت خویش شیخ حسن
  5. شمارهٔ ۱۲۲آل عباس را به «قلب صد و سی و دو» رسید
  6. شمارهٔ ۱۲۳من که بی تاج و تخت و گنج و سپاه
  7. شمارهٔ ۱۲۴ارشدالدوله ای که پیش لبت
  8. شمارهٔ ۱۲۵دهد جای وزارت قاضی چرخ
همه‌ی مقطعات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.