پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

مقطعات

شمارهٔ ۱۱۸

کسیکه از تو گراید همی بجای دگر

بود مخالف قرآن و مؤمن انجیل

ز درگه تو بجای دگر شدن باشد

بجوی و چشمه شدن از کنار دجله و نیل

کجا دو دست تو بخشد یکیست سنگ و گهر

کجا که عزم تو جنبد یکی است پشه و پیل

خصائل تو در اوراق فخر هر تاریخ

شمائل تو در آفاق صدر هر تمثیل

زکوة و خمس ندانم کرا رسد که نماند

ز همت تو نه مسکین بجا نه ابن سبیل

شود بسوی تو هر جا غریب خسته دلیست

که هم پناه غریبی و هم شفای علیل

ترا سزد که تفاخر کنی به جمع شهان

چنانکه کعبه تفاخر کند به قدس خلیل

به دشمنانت بارد بلا ز چرخ چنانک

بقوم ابرهه بارید از آسمان سجیل

فضای دهر تهی ماند از بداندیشت

چنانکه بیت مقدس ز آل اسرائیل

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۱۲۰ای دبیر حضرت ای میری که ذکر خیر تو
  2. شمارهٔ ۱۲۱گفت با جفت خویش شیخ حسن
  3. شمارهٔ ۱۲۲آل عباس را به «قلب صد و سی و دو» رسید
  4. شمارهٔ ۱۲۳من که بی تاج و تخت و گنج و سپاه
  5. شمارهٔ ۱۲۴ارشدالدوله ای که پیش لبت
  6. شمارهٔ ۱۲۵دهد جای وزارت قاضی چرخ
  7. شمارهٔ ۱۲۶مرا یکسال افزون شد که از لطف
  8. شمارهٔ ۱۲۷شنیدم گفته روزی ناصرالملک
همه‌ی مقطعات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.