پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

مقطعات

شمارهٔ ۷۹

عضدالدوله را ز بنده بگوی

که نخواهم دلت غمی باشد

کوهت ارسفته شد به دیلم سخت

خاطرت جفت خرمی باشد

زانکه بر اتفاق اهل سیر

عضدالدوله دیلمی باشد

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۸۱آن را که پدر تجربت و فضل نیاموخت
  2. شمارهٔ ۸۲حکایت من و این کدخدا در این سامان
  3. شمارهٔ ۸۳شاهین تیز پنجه زرین پرم پرید
  4. شمارهٔ ۸۴به دستش گاه تیغ و گاه خامه
  5. شمارهٔ ۸۵اندر پی اقتباس نورم
  6. شمارهٔ ۸۶ - به وزیر اوقاف وقت نگاشته استکارهای مملکت از قاف تا قاف ای وزیر
  7. شمارهٔ ۸۷ - تهنیتجهان فضل و کرم ای که وحش و طیر مدام
  8. شمارهٔ ۸۸ - در مقدمه طبع شاهنامه در وصف دربار مظفرالدین شاهدر بوستان سروش همی روید از درخت
همه‌ی مقطعات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.