پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

مقطعات

شمارهٔ ۸۴

به دستش گاه تیغ و گاه خامه

به پیشش گه کتاب و گاه دفتر

سنان در خدمتش با خامه همدوش

قلم در حضرتش با تیغ همسر

گزیده خاطرش از فضل صد فصل

گشوده بر رخش از علم صد در

نفرساید دلش در خدمت شاه

نیاساید تنش از کار لشکر

همه کار جهان گیرد بدستی

تهی ماند مر او را دست دیگر

وز آن دست تهی پر کرد دایم

تهی دستان گیتی دامن از زر

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۸۶ - به وزیر اوقاف وقت نگاشته استکارهای مملکت از قاف تا قاف ای وزیر
  2. شمارهٔ ۸۷ - تهنیتجهان فضل و کرم ای که وحش و طیر مدام
  3. شمارهٔ ۸۸ - در مقدمه طبع شاهنامه در وصف دربار مظفرالدین شاهدر بوستان سروش همی روید از درخت
  4. شمارهٔ ۸۹ - فکاهیبه و لله و به با لله و به تا لله
  5. شمارهٔ ۹۰در نوزدهم صفر هزار و سیصد و هشت آقامیرزا علی حکیم باشی را حضرت اقدس روحی فداه در مطایبه ببر الحکماء فرمودند و دستوری دادند که من بنده قطعه ای در این باب عرضه دارم حکیم باشی هم ازین اطاعت رنجه خاطر بود لهذا این ابیات را بر پاره کاغذی نوشته بعرض رسانیدم هم
  6. شمارهٔ ۹۱ - در مدح حضرت امیر «ع » به پارسی خالصشهی که موردم تیغش اژدهائی بود
  7. شمارهٔ ۹۲نه مه غذای فرزند از خون حیض باشد
  8. شمارهٔ ۹۳چون در زریق که اکنون ملک حاجی حسینقلی خان نظام الدوله است جناب بیگلربیکی آذربایجان که شمس المعالی در حسرت نعمت وی مرده بود متقبل شد که مرا هدیه باز فرستد و پس از آن روزگار به طفره همی گذرانید من این قطعه بگفتم و جناب اجل برای وی فرستادند تا تکلیف خود بدان
همه‌ی مقطعات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.