پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

مقطعات

شمارهٔ ۶۴

پرنس ارفع دولت جهان هوش و خرد

که تابد از رخ زیبایش فره ایزد

ستم گریخت ز دادش چنانچه می بگریخت

ز نام یزدان پتیاره و هریمن و دد

چنانکه کلک و زبانش ز هر بدی دور است

خدای دور کناد از رخش دو دیده بد

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۶۶شاهین تیز پنجه زرین پرم پرید
  2. شمارهٔ ۶۷ - در تقریظ طبع شاهنامه امیربهادریشاه ایران را برای صید به نخجیر شرف
  3. شمارهٔ ۶۸بحر رحمت آسمان مکرمت شه کامران
  4. شمارهٔ ۶۹ - خطاب به خازن عدلیهخازن صندوق عدلیه شدی
  5. شمارهٔ ۷۰ - راجع به چوبداران گوسفند فروشبهنگام تقاضا هر که مال چوبداران را
  6. شمارهٔ ۷۱مرا عالم وطن باشد بشر خویش
  7. شمارهٔ ۷۲ - قطعه فکاهیبه عیسی بگو کز خرش پی ببرد
  8. شمارهٔ ۷۳بخوان و خانه ات گر شکر و زر
همه‌ی مقطعات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.