فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۸۱ - در جواب هجوی که در بارهٔ او گفته بودند شنوده‌ای دم خاقانی از مدیح کسان
- شمارهٔ ۱۸۲ که گفت آنکه خاقانی سحرپیشه
- شمارهٔ ۱۸۳ آسمان داند که گاه نظم و نثر
- شمارهٔ ۱۸۴ خاقانیا ز عارضهٔ درد دل منال
- شمارهٔ ۱۸۵ روزی میان بادیه بر لشکر عجم
- شمارهٔ ۱۸۶ - بالبدیهه در مدح ابوالهیجا خاقان اکبر منوچهر بن فریدون شروان شاه سلاطین نژادا خلیفه پناها
- شمارهٔ ۱۸۷ - در تولد دختر خود یکی دو زایند آبستنان مادر طبع
- شمارهٔ ۱۸۸ خاقانیا به تقویت دوست دل مبند
- شمارهٔ ۱۸۹ - در مرثیهٔ وحید الدین عموی خود چون من خطر زدم به فراق از پی وحید
- شمارهٔ ۱۹۰ - در مرثیهٔ صدر الدین جهان پیمانه را ماند به عینه
- شمارهٔ ۱۹۱ نیست در ایام چیزی از وفا نایافت‌تر
- شمارهٔ ۱۹۲ علوی دوست باش خاقانی
- شمارهٔ ۱۹۳ عذر داری بنال خاقانی
- شمارهٔ ۱۹۴ - در حق مادر خویش ای ریزهٔ روزی تو بوده
- شمارهٔ ۱۹۵ خلیفه گوید خاقانیا دبیری کن
- شمارهٔ ۱۹۶ گر کهان مه شدند خاقانی
- شمارهٔ ۱۹۷ با در و دشت ساز خاقانی
- شمارهٔ ۱۹۸ هر که خر در خلاب شهوت راند
- شمارهٔ ۱۹۹ مهترا بلبل انسی پس از این
- شمارهٔ ۲۰۰ عیسی دورانم و این کور شد دجال من
- شمارهٔ ۲۰۱ - در مذمت کیمیاگری و صنعت اکسیر علم دین کیمیاست خاقانی
- شمارهٔ ۲۰۲ - در تحسر مرگ رشید فرزند خود ای خواجه حساب عمر برگیر
- شمارهٔ ۲۰۳ من خدمت تو کردم و تو حق شناس نه
- شمارهٔ ۲۰۴ منه غرامت خاقانیا نهاد فلک را
- شمارهٔ ۲۰۵ - در رثاء جمال الدین ابوجعفر محمدبن علی بن منصور اصفهانی وزیر قطب الدین صاحب موصل جمال صفاهان نظام دوم
- شمارهٔ ۲۰۶ هر کجا از خجندیان صدری است
- شمارهٔ ۲۰۷ - در مرثیهٔ وحید الدین پسر عم خود جان عطارد از تپش خاطر وحید
- شمارهٔ ۲۰۸ ریت حق ببر معتزلی
- شمارهٔ ۲۰۹ زین خام قلتبان پدری دارم
- شمارهٔ ۲۱۰ - در مرثیهٔ اهل بیت خود دل درد زده است از غم زنهار نگه دارش
- شمارهٔ ۲۱۱ هر کو در نقص دید در خود
- شمارهٔ ۲۱۲ جدلی فلسفی است خاقانی
- شمارهٔ ۲۱۳ - خاقانی این قطعه را به جواب فیلسوف فرستاد گنج فضائل افضل ساوی شناس و بس
- شمارهٔ ۲۱۴ ای خداوند بنده خاقانی
- شمارهٔ ۲۱۵ سفره‌ای و بر او چو سفرهٔ گل
- شمارهٔ ۲۱۶ من که خاقانیم نموداری
- شمارهٔ ۲۱۷ خاقانیا به سائل اگر یک درم دهی
- شمارهٔ ۲۱۸ به خدائی که کرد گردون را
- شمارهٔ ۲۱۹ چشم بر کار دوست دار چنان
- شمارهٔ ۲۲۰ روز عمر آمد به پیشین ای دریغ
- شمارهٔ ۲۲۱ تا به خط شط ارجیش درنگ است مرا
- شمارهٔ ۲۲۲ صِدتُ فی بغدادَ ظَبیاً قَد اُلِف
- شمارهٔ ۲۲۳ باز به میدان ما فوج بلا بسته صف
- شمارهٔ ۲۲۴ - در هجو رشید الدین وطواط این گربه چشمک این سگک غوری غرک
- شمارهٔ ۲۲۵ - در شکر عطای جاریه که پادشاه وقت به او کرده است خسروا خاقانی عذرا سخن هندوی توست
- شمارهٔ ۲۲۶ همه درگاه خسروان دریاست
- شمارهٔ ۲۲۷ گه خرمی از غفلت و گه غمگنی از عقل
- شمارهٔ ۲۲۸ - این قطعه را ارتجالا ساخته و به دار الخلافهٔ بغداد فرستاده است چو آسمان ورق عهد مقتفی بنوشت
- شمارهٔ ۲۲۹ مال کم راحت است و افزون رنج
- شمارهٔ ۲۳۰ - در هجو ای شده .خ... چپِ سلطان
- شمارهٔ ۲۳۱ - در مدح تاج الدین دو گهر دان پیمبری و کرم
- شمارهٔ ۲۳۲ - این قطعه را در جواب قصیدهٔ رشید وطواط گفته است ز گفتهٔ تو بجوشید طبع خاقانی
- شمارهٔ ۲۳۳ امشب من و اوحد و مؤید
- شمارهٔ ۲۳۴ بیش بیش است فضل خاقانی
- شمارهٔ ۲۳۵ در چنین علت ای طبیب مرا
- شمارهٔ ۲۳۶ - در شکر ایادی شمس الدین رئیس من که خاقانیم جفای وطن
- شمارهٔ ۲۳۷ خاقانیا به کعبه قسم یاد کن که من
- شمارهٔ ۲۳۸ غصهٔ دل گفت خاقانی که از ابناء جنس
- شمارهٔ ۲۳۹ هر خشک و تر که داشتم از غم بسوختم
- شمارهٔ ۲۴۰ به مجلس کو نزیل جود خویش است
متن اشعار به نقل از گنجور.