خاقانی
شمارهٔ ۱۹۸
هر که خر در خلاب شهوت راند
در سر افتادش اسب سرکش عمر
آب شهوت مران که مردم را
ز آب شهوت بمیرد آتش عمر
خاقانی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۲۰۰عیسی دورانم و این کور شد دجال من
- شمارهٔ ۲۰۱ - در مذمت کیمیاگری و صنعت اکسیرعلم دین کیمیاست خاقانی
- شمارهٔ ۲۰۲ - در تحسر مرگ رشید فرزند خودای خواجه حساب عمر برگیر
- شمارهٔ ۲۰۳من خدمت تو کردم و تو حق شناس نه
- شمارهٔ ۲۰۴منه غرامت خاقانیا نهاد فلک را
- شمارهٔ ۲۰۵ - در رثاء جمال الدین ابوجعفر محمدبن علی بن منصور اصفهانی وزیر قطب الدین صاحب موصلجمال صفاهان نظام دوم
- شمارهٔ ۲۰۶هر کجا از خجندیان صدری است
- شمارهٔ ۲۰۷ - در مرثیهٔ وحید الدین پسر عم خودجان عطارد از تپش خاطر وحید
درباره‌ی خاقانی
افضل‌الدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.