خاقانی
شمارهٔ ۲۱۸
به خدائی که کرد گردون را
کلبهٔ قدرت الهی خویش
که ندیدم ز کارداری عشق
هیچ سودی مگر تباهی خویش
خاقانی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۲۲۰روز عمر آمد به پیشین ای دریغ
- شمارهٔ ۲۲۱تا به خط شط ارجیش درنگ است مرا
- شمارهٔ ۲۲۲صِدتُ فی بغدادَ ظَبیاً قَد اُلِف
- شمارهٔ ۲۲۳باز به میدان ما فوج بلا بسته صف
- شمارهٔ ۲۲۴ - در هجو رشید الدین وطواطاین گربه چشمک این سگک غوری غرک
- شمارهٔ ۲۲۵ - در شکر عطای جاریه که پادشاه وقت به او کرده استخسروا خاقانی عذرا سخن هندوی توست
- شمارهٔ ۲۲۶همه درگاه خسروان دریاست
- شمارهٔ ۲۲۷گه خرمی از غفلت و گه غمگنی از عقل
درباره‌ی خاقانی
افضل‌الدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.